ولادت امام حسن عسگری (ع) مبارک باد

اسعد الله ایامکم یا صاحب الزمان

 

ای روی تو در بزم ازل شاهـــد و مشهــود        وی آمـــده ساجد به خـدا بر همه مسجود
هـــم قبلـۀ حاجاتـی و هـــم حجت معبود        هم حمدی و هم احمد و هم حامد و محمود
ای جان جهـــان ای همـه جان‌ها به فدایت         ای نـام نکــــویت حسن ای حُسنِ خدایت
خورشیــــــد پنــــاه آرد در ظـلِّ لــوایت         امضـــــای عبــــادات همــه مهـر ولایـت
بالاتــــر از آنــی کــــه بگوینـــــد ثنایت        بر اوج جلالــت نرسـد وهــــم و گمـان‌ها

  

امام حسن عسكري عليه السلام فرمود:

 أوْرَعُ النّاسِ مَنْ وَقَفَ عِنْدَ الشُّبْهةِ، أعْبَدُ النّاسِ مَنْ أقامَ الْفَرائِضَ، أزْهَدُ النّاس مَنْ تَرَكَ الْحَرامَ، أشَدُّ النّاسِ اجْتِهاداً مَنْ تَرَكَ الذُّنُوبَ. 

 پارساترين مردم آن كسي است كه در موارد گوناگون شبهه توقف نمايد; عابدترين مردم آن شخصي است كه قبل از هر چيز، واجبات الهي را انجام دهد; زاهدترين انسان ها آن فردي است كه موارد حرام و خلاف را مرتكب نشود; قویترین اشخاص آن شخصي است كه هر گناه و خطائي را ترك نمايد,

«أعيان الشّيعة، ج 2، ص 42»

 

 الْمُؤْمِنُ بَرَكَةٌ عَلَي الْمؤْمِنِ وَ حُجَّةٌ عَلَي الْكافِرِ.

 وجود شخص مؤمن براي ديگر مؤمنين بركت و سبب رحمت مي باشد و نسبت به كفّار و مخالفين حجّت و دليل است.

«تحف العقول، ص 489» 

ولادت امام راستی مبارک

ای صـــــداقت تا قیامـت بنده ای از بندگانت                                    
                                        ای کرامــــت سائلــــی از سائلان آستـــانت
ای علــــوم انبیـــا و اولیــــــا زیر زبانــــت                                 
                                         کیــستی تو کیـستی تو، وجــــه ربُّ العامینی
نور داور، روی قرآن، روح ایمــان، رکن دینی                                  
                                        چشم حقّ در کلّ عالـم دست حقّ در آستینی
صــادق آل نبی فــــرزند ختم المــــرسلینی                                 
                                     هــــم زعیـــم راستانی هـــــم امام راستینی
راستـــی خیزد فــــروغ راستــی از داستانت                                 
                                      علـم و دانش با بیان جان فزایت جان گرفته
صــــدق از نام امام صادقت عنــــوان گرفته                                
                                      جنّ و انست در تّوسل دست بر دامان گرفته

میلاد پیامبر مهربانی مبارک

 

مانده‏‌اند عالمیان و آدمیان که کدامین لحظه را، لحظه ولادت تو بشمارند؟ تو کى در وجود آمدى که ورودت را و زمان آمدنت را جشن بگیرند؟ خورشید و ماه و ستارگان تا بدانجا که حافظه‌‏شان یارى مى‌‏کند به تو سلام مى‏‌گفته‏‌اند. سرو و صنوبران مدام راستاى قامت تو را تداعى مى‏‌کرده‌‏اند. در حافظه جویبارها، جز تکرار نام تو هیچ نیست. شبنم‌‏ها هر چه به خاطر دارند بر تو درود مى‌فرستادند.

راهى باید جست براى سخن گفتن از ولادت تو..
مگر نه خداوند، تو را پیش از همه، از نور خویش آفرید و جهان از کرشمه چشم تو موجود شد؟ آن گنج مخفى که خداوند بود و دوست داشت که یافته شود مگر به آفرینش تو یافته نمى‌‏شد؟
آرى، تو همه بودى و با آمدن تو انگیزه‌‏اى براى خلقت دیگران نبود... آرى، ولى، تو «رحمة للعالمین» بودى و در «رحمة للعالمین» بودن تو همین بس که عالم و آدم از نور تو آفریده شد و وام حیات از تو گرفت با آن که تو خلق کامل و کاملترین خلق بودى. بارى سخن گفتن از تو و ولادت تو نه سخت و دشوار، بل خطرناک و محال است. محال از این رو که موجودات، پیش از تو نبوده‏‌اند تا از ولادت تو سخن بگویند، جز خالق، کسى زمان خلق تو را چه مى‌‏داند؟ و خطرناک از آن جهت که تو معشوق خداوندى، تو حبیب و محبوب اویى و هیچ عاشقى، غیرتمندتر از خداوند به معشوق خویش نیست...

                                       گوهر پاک تو از مدحت ما مستغنى است

                                                                                        فکر مشاطه چه با حسن خداداد کند؟

سید مهدی شجاعی

مولای من ولایتت مبارک...

 

 

چه دلنشین است وقتی با نام مولا و پیشوا، خطابتان می‌کنم و وقتی با پسوند من خودم را به شما منسوب می‌کنم. برای خوشبختی همین کافیست که قرعه‌ی زیستنم به نام عصری افتاده باشد که صاحبش شمایید. امام زمانم، ولی و سرپرستم، صاحب وجودم، دلیل بودنم، خدا را چگونه سپاس گویم که تحت لوای امامت شمایم؟! اگرچه معرفتم به شما ذره‌ی ناچیزیست در برابر ارادت و محبتم، اما باز هم به دامان کرم شما می‌آویزم برای فهم معنای بلند و دست نیافتنی واژه‌ی امام.
آفتاب مهربانی، قدر سایه‌تان را بر سرم می‌دانم. انشاالله لحظه به لحظه بیشتر و بیشتر.

السلام علیک یا حسن بن علی(ع)

 

ای قـبلـه حــرم، حــرمِ سـامــرای تـو
 بـیت الـولای دل حــرم بـا صـفـای تـو

 

رضـوان بدان جلال و شـرف سائل درت
خورشید سجده برده به صحن مطهرت 

 

روح رضـاسـت در نـفـس روح پرورت

نامت حسن نه بلکه حسن پای تا سرت

 

میراث زهــد و نــور هـدایت ز هـادیت
علــم امـــام هـشـتـم و جــود جـوادیت

 

ای زخـم دل همـاره فزون از ستاره ات

از مـا سـلام بـر جـــگـر پـاره پـاره ات

 

 یابـن الحـسن از این همه بیداد، الامان
عـجّـل عـلی ظهورک یا صاحب الزمان
 

السلام علیک یا امامنا الرئوف...

  

کوثر اشـک من از سـاغر و پیمـانه ی تـــوســت

دل آتـــش‌زده‌ام، شـمـع عـزاخانه ی تـــوســت

 

جـگر سوخــته، خـاکـستر پـروانـه ی تـــوســت

شـعـلـه‌هـای دلــم از آه غریبـانـه ی تـــوســت

 

ای تــــراب قــــدم زائـــر کـــویــت گِـل مـن

وی خــراســان تــو تـا صـبـح قـیامــت دل مـن

 

درد جـان را تـو طـبـیبـی تـو طـبـیبـی تـو طـبـیب

بــزم دل را تـو حـبـیبـی تـو حـبـیبـی تـو حـبـیب

 

بــی تـولّای تـو دل را نــه قــرار و نــه شـکــیـب

تـو غــریب الـغـربـایـی و هـمه خـلـق، غـــریـب

 

نـه خراسان که سماوات و زمین حـائـر تـــوسـت

دور و نــزدیـــک نـدارد، دل مــا زائـر تـــوسـت

 

امام رضا علیه السلام می فرمایند:

مَـن فـرّج عن مـومـن فـرّج الله عَن قَلبه یـَوم القیامه؛ 

هر کس اندوه و مشکلى را از مومنى برطرف نماید خداوند در روز قیامت انـدوه را از قلبش بر طرف سازد.

اصول کافى، ج ۳، ص ۲۶۸ 

یا امام حسن مجتبی (ع)

ای سنــــد غربت تـو قبــر تـو                     
                                   صبر شده خون جگر از صبر تو
اشــک بده تا کـه نثـارت کنم                     
                                   گریه چو شمع شب تارت کنم

 

قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبي عَلَيْهِ السَّلام: عَجِبْتُ لِمَنْ يُفَكِّرُ في مَأكُولِهِ كَيْفَ لايُفَكِّرُ في مَعْقُولِهِ، فَيَجْنِبُ بَطْنَهُ ما يُؤْذيهِ، وَيُوَدِّعُ صَدْرَهُ ما يُرْديهِ.
امام حسن مجتبي عليه السلام فرمود:

تعجّب مي كنم از كسي كه در فكر خوراك و تغذيه جسم و بدن هست ولي درباره تغذيه معنوي روحي خود نمي انديشد، پس از غذاهاي فاسد شده و خراب دوري مي كند. و عقل و قلب و روح خود را كاري ندارد ـ هر چه و هر مطلب و برنامه اي به هر شكل و نوعي باشد استفاده مي كند. 

«بحارالأنوار، ج ۱، ص ۲۱۸، ح ۴۳ »

السلام علیک یا موسی بن جعفر(ع)

سه شنبه۱۹آذر تولد امام موسی کاظم (ع) مبارک باد

مولای من ای که باب الحوائجی و کاظم الغیظ

امشب تنها حاجت من، در زیر نام کاظم الغیظ تو جا می‌گیرد. سنگین است بر من که چون تو مولایی داشته باشم و هنوز در بند خشم خود باشم. دستگیری‌ام کن یا باب الحوائج

امام کاظم علیه السلام در یک دستور جامع و کاربردی برای برنامه ریزی در زندگی چنین می فرماید:

 سعی کنید در زندگی، زمان خود را به چهار بخش تقسیم کنید:
بخشی را به راز و نیاز با خداوند متعال اختصاص دهید.
بخشی را هم به تلاش برای کسب روزی حلال اختصاص دهید.
زمانی هم به معاشرت با برادران و اشخاص مورد اعتمادی بپردازید كه شما را از عیب‏هایتان آگاه می کنند و از صمیم قلب با شما یک رو هستند.
زمانی را هم برای لذتهای حلال قرار دهید که به کمک این بخش است که شما توان گذراندن آن سه بخش را خواهید داشت.

تحف العقول، ص ۴۰۹ 

علی علی علی جان

آیینه تمام نمـــــای خـــدا، علی است                            
                                    نقشی که زد رقم، قلم ابتدا، علی است
دســــت خدا، زبان خدا، صورت خدا                             

                                        در بندگیــش بندة بی انتها، علی است
جان رسـول و لحم رسول و دم رسول                           
                                        شیرخدا و شیر رسول خدا، علی است

روز غــــدیر گفت نبــــی در غدیر خــــم                 
                              یارب تو باش ناصر هرکس که با علی است

یکی از شاگردان شیخ مرتضی انصاری (شیخ اعظم) نقل می‌کند: وقتی به مجلس درس شیخ درآمدم از مطالب و تقریراتش هیچ نمی‌فهمیدم، خیلی به این حالت متاثر شده و به حضرت امیر علیه السلام توسل جستم. شبی در خواب خدمت آن حضرت رسیدم، ایشان در گوش من "بسم الله الرحمن الرحیم" قرائت فرمود. صبح چون در مجلس درس شیخ حاضر شدم درس را می‌فهمیدم. کم کم جلو رفتم. پس از چند روز به جایی رسیدم که در آن مجلس صحبت می‌کردم، آن روز پس از ختم درس، خدمت شیخ رسیدم، وی آهسته در گوش من فرمود: "آن کس که "بسم الله" را در گوش تو خوانده است تا "ولاضالین" را هم در گوش من خوانده است."

  برگرفته از کتاب افلاکیان خاک نشین

روز عرفه

امام صادق علیه السلام فرمودند: «مَنْ لَمْ یُغْفَرْ لَهُ فِی شَهْرِ رَمَضانَ لَمْ یُغْفَرْ لَهُ اِلی قابِلٍ اِلاَّ اَنْ یَشْهَدَ عَرَفَةَ؛»

کسی که در ماه رمضان بخشیده نشود، تا سال آینده بخشیده نمی شود، مگر اینکه [روز] عرفه را درک کند.

 

مرحوم شیخ عباس قمی در رابطه با روز عرفه می‌گوید: «روز عرفه از اعیاد عظیمه [و بزرگ] است، هر چند به اسم عید نامیده نشده و روزی است که حق تعالی بندگانش را به عبادت و طاعت فراخوانده و سفره های جود و احسان خود را برای آنها گسترده و شیطان در این روز تحقیر و رانده شده و خشمناک است.»
همچنین نقل نموده که امام زین العابدین علیه السلام در روز عرفه صدای سائلی را شنید که از مردم درخواست کمک می کرد. حضرت خطاب به او فرمودند: «وای بر تو! در این روز از غیر خدا سؤال و طلب کمک می کنی، حال آنکه در این روز برای بچّه هایی که در شکم مادر هستند نیز امید فضل خدا می رود که آنها سعید گردند!»

شهادت امام محمد باقر علیه السلام تسلیت باد

یکی از دوستان امام باقر(ع) به نام ابی عبیده می‌گوید: در سفر، رفیق و همراه امام باقر(ع) بودم. در طول سفر همیشه نخست من سوار بر مرکب می‌شدم و سپس آن حضرت بر مرکب خویش سوار می‌شد. (و این نهایت احترام و رعایت حرمت بود).
زمانی که بر مرکب می‌نشستیم و در کنار یکدیگر قرار می‌گرفتیم، آن چنان با من گرم می‌گرفت و از حالم جویا می‌شد که گویی لحظاتی قبل در کنار هم نبوده‌ایم و دوستی را پس از روزگار دوری جسته است.
به آن حضرت عرض کردم: ای فرزند رسول خدا! شما در معاشرت و لطف و محبت به همراهان و رفیقان به گونه‌ای رفتار می‌کنید که از دیگران سراغ ندارم، و به راستی اگر دیگران دست کم در اولین برخورد و مواجهه، چنین برخورد خوشی با دوستان‌شان داشته باشند، ارزنده و قابل تقدیر خواهد بود.
امام باقر(ع) فرمود: آیا نمی‌دانی که مصافحه (نهادن دست محبت در دست دوستان و مؤمنان) چه ارزشی دارد؟ مؤمنان هر گاه با یکدیگر مصافحه کنند و دست دوستی بفشارند، گناهان‌شان همانند برگ‌های درخت فرو می‌ریزد و در منظر لطف خدایند تا از یکدیگر جدا شوند.

اصول كافی، ج 2، ص 179

پیوند آسمانی امیر لبخند و عشق و بانوی آب و آینه مبارک

مناسبت‌ها

میلاد هشتمین حجج الله اکبر است

ولادت امام رئوف، حضرت شمس الشموس السلطان علی بن موسی الرضا علیه السلام مبارک

 

 

وقتی که عرش سر خم کرده است زیر گنبد طلای تو

           وقتی که ازدحام کرده است "مختلف الملائکه"  در صحن‌های تو

                      وقتی که ضمانت کرده است صید و صیاد را چشم‌های تو

                                            وقتی که محو می‌شوم در آستانه تماشای آستان تو

                                                                                   اینجا وقتی نبض حیاتم می‌زند زیر دست‌های تو

 

 یک لحظه بی‌بهانه می‌ایستد هر چه جریان مکرر زندگیست در من به جز نفس‌های کریمانه‌ تو...

نکند زمان هم پشت در خانه‌ات اذن دخول می‌گیرد؟!

 

شهادت امام صادق علیه السلام تسلیت باد

امامم، ای  پیشوای مکتب راستی و صداقت

ما کجا و  دنباله‌روی از قدمهای صدق شما کجا؟!

تنها دست نیازمان  دخیل وجود کریم شماست که خود کان و معدن صداقتید

 

قال امام صادق علیه السلام:

 عمل اندک همراه با تقوی بهتر از عمل فراوان بدون تقوی است.

 اصول کافی، ج2

 دل حرم خداست،در حرم خدا دیگری را راه مده.

بحارالانوار، جلد67، ص25

مناسبت‌ها

چند قدم تا عشق

 

دارم از زنــــــگ تپش‌های دلم می‌فــهمم                                  

                                    وقت با عطر تو خوشبو شدنم نزدیک است
به حــــرم می‌آیم تا غزلی عــــرض کنم                                   

                                    پیش چشمان تو جادو شدنم نزدیک است
پیش صیاد که بیرون حــــرم منتظر است                                

                                   صاحبـــم باش که آهو شدنم نزدیک است

مرا تو غایت مقصودی از جهان ای دوست...

 

باختند آنها که با غیر تو بستند و ضرر کردند آنها  که به غیر تو رو کردند و تباه شدند آنها که جز به درگاه تو فرود آمدند و گرفتار قحطی شدند کسانی که جز فضل تو را خواستند. درِ خانه‌ات به روی مشتاقان باز است و نیکی و خیرت به خواهندگان عطا شده و فضل و بخششت برای درخواست کنندگان رواست و رسیدن به تو برای آرزومندان مهیاست و روزی‌ات حتی برای کسانی که نافرمانیت کنند گسترده است و شکیباییت حتی شامل کسانی می‌شود که با تو دشمنی کرده‌اند. تو عادت داری به گناهکاران خوبی کنی و راه و رسمت زنده نگه داشتن تجاوز کنندگان از حدود است. پس خدایا مرا به خط راه‌یافتگان هدایت کن و سعی تلاشگران را روزیم کن و مرا از غافلانی که از تو دور شده‌اند قرار مده و در روز جزا گناهانم را بیامرز.

ساقی و باده و جام است علی

ميلاد نبأ عظيم، صراط مستقيم، امام الموحدين، اميرالمؤمنين، يعسوب الدين،
حبل الله المتين، ساقي المؤمنين، باب حكمت رب‌العالمين، ابوالسالكين، اسد الله الغالبعلي بن ابي طالب(ع)مبارك باد

 

خبـری شور قیامت در او             نفخــۀ صور قیامت در او
خبری تشنۀ او آب حیات             خبـری زمزمۀ زمزم ذات

 

خبری رعـــــــد ستاینـــدۀ او              خبری عــــــــرش رسانندۀ او
خبر این است و دگر بی خبری               باخبــــــر باش اگر بی خبری

 

ذات از پرده برون افتـــــــاده            نقـــــــطه در حلقۀ نون افتاده
خبر این است که بر لوح وجود             نقــــش نقاش ازل جلوه نمود

 

از شبِ ذات خبر آمــــــــده است       خبر این است و سحر آمــده است
خبر این است و علی آن خبر است        راز توحیـــــــد در او مستتر است

 

 او که در ذات خدا ممــــسوس است       غیبِ غیب است ولی محسوس است
ساقـــــی و باده و جـــام است علی         معنــــــی شرب مــــدام است علی

 

اول و آخـــــــر راه است علی            الف و هـــــــای اله است علی
عین عـرش آمد و های لاهوت            پرتو افکنــــد به روی ناسوت

 

رعد از خطبۀ او حیران است             تشنۀ دم زدنش باران است
انصتوا، نور سخـن می گوید             نور بر طور سخـن می گوید

 

پاس دارید دَمِ رحمان را        به سخن آمدن قرآن را
مرحبا باطـن قرآنِ مُبین       راز نورانــی طاها یاسین

 

آمد از عرش شتابنده ، سروش        رفت از شُرب کلامش از هوش
خــــرد خام من، آرام، خموش         می هـــوش آور او را می‌نوش

 

که خـــــرابات ازل سینۀ اوســــــت        گوش کن هر نفسش حق هو هوست
گرچه سلطـــــــان وجود است علی          تا ابد ســـــر به سجود اســـت علی

 

بوتراب است و به خاک افتاده         خـــــاک را رفعت دیگر داده
آسمان است ولی خاک آجین          مشیِ سلطـــان تواضع را بین

 

متحـــیّر شـــــــــدم از ذات علی        در شگفتــــــــم ز مناجــات علی
حیـــــرت از روح پرستندۀ اوست        این خدا کیست علی بندۀ اوست؟

 

این علی کیست که کعبه زاد است؟       بندگــــــــی می کنـد و آزاد است
یارب این جامـــۀ انسانی چیست؟         کیــــست این بندۀ ربّانی کیست؟

 

پدر عزیزم روزت مبارک

شهادت امام موسی کاظم(ع) تسلیت باد

 

امام موسی کاظم علیه السلام فرمود:

ما فِى الْميزانِ شَيْي ءٌ اءثْقَلُ مِنَ الصَّلاةِ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمّدٍ در ميزان الهى نيست عمل و چيزى، سنگين تر از ذكر صلوات بر محمّد و اهل بيت ایشان

اصول کافی، ج2، ص494، ح 15

 

إصبِر عَلَی طَاعَهِ الله و إصبِر عَنِ مَعاصِی الله، فإنّما الدُّنیا ساعَه، فَما مَضی مِنها فَلَیس تَجِد لَهُ سُرورا و لا حُزناً، و مَا لَم یَاتِ مِنها فَلیسَ تَعرِفُه، فَاصبِر عَلی تِلكَ السّاعَهِ الَّتِی أنت فِیها فَكَأنَّكَ قَد اغتَبَطَت بر طاعت خدا صبر كن، از معاصی خدا صبر كن، دنیا همان ساعتی است، آن چه رفته نه شادی دارد و نه غم، آن چه نیامده ندانی كه چیست؟ به همان ساعتی كه در آنی صبر كن هم چنان باشد كه تو رشك برده شده‌ای.

تحف‌العقول، ص‌ 417 

ماهِ ماه خدا

ماه رجب، به دلیل برخورداری از مزایای گوناگون و توجه به ابعاد معنوی آن، نام های دیگری نیز دارد؛ نام هایی مثل ماه آمرزش خواهی (شهرُ الاستغفار)؛ ماه تک (رَجَبُ الفَرد) به دلیل تنها واقع شدن و جدا شدن آن از سایر ماه‌های حرام؛ سرشار (رَجَبُ الاَصَبّ) به دلیل نزول سرشار رحمت الهی؛ ماه امیرمؤمنان (شهرُ امیرِالمؤمنین) ریسمان الهی و (اَصَمْ) یعنی برخوردار از فضیلت‌های بسیار

هستی بود عطای تو یا حضرت جواد(ع)

دهم ماه رجب، عیدِ جــــــــواد، ابن رضاست          عطر ریحـــــــانه ز ریحانه در امواج فضاست 

بـه رضا دسته گلی کرده خداونـد عطـــــــــا        که گلســــــتان وجود از نفسش روح فزاست

این جواد است، جواد است، جـواد است، جواد       که همـــــــان بحر وسیع کرم و جود خداست

خط و خالش همـــــــــه آیات خداوند مجید        طاق ابروش، همــــــــان قبلۀ ارباب دعاست

نـه فقط نـام محمـــــــد که ز سر تـا قدمش          خلق وخوی وشرف وقدر محمـــــد پیداست

ذره‌ای بوده ز خورشید جمـــــالش، خورشید         قطره‌اي خُرد ز دريــــــاي عطايش درياست

کرم از روز ازل ســــــــائل کـــــوی کرمش         جود تا شام ابد بر در اين خــــــــانه گداست

جانِ مرده شود از فیض نگــــــــاهش زنده          خـــــــــاك زوار درش بر دل بيمار شفاست

کوثر حجت هشــتم که ده مـــــــــاه رجب           آفتــــاب رخ او قلب رضـــــــــــا را آراست

نام نیکوش محمـــــــــــد، لقب اوست جواد         تـقی متقـــــــــی و روح بـلند تـقواســــــت

هشت دریای ولایت بـود اینش گوهــــــــر         گوهـــــري كه سه دُر درج شرف را درياست

رخ رضا، حُســـــن رضا، خلق رضا، خوی رضا        پاي تا سر همـــــــه مرآت كمالات رضاست

وسعـــت ملک خدا دایرۀ رحمــــــت اوست         همه جا ملک خدا، جایی اگر نیست کجاست؟

مناسبت‌ها

یا امام هادی (ع)

 

ای طلعت زیبای تو خورشیـــد هدایت           ای گـــوهر رخشندۀ نه بحـــر ولایت
        ذات ازلـــــی را زازل دســـــت عنایت               فضل و کرم و جود تو را نیست نهایت
               بـودنـــــد امامان همـه هادی ره نـور               بین همـه نام تو به هادی شده مشهور

ما نـــور ولایت ز کـــــلام تو گرفتیم              ما وحـــــــی خدا را ز پیام تو گرفتیم
         ما کــــوثر توحیـــد ز جام تو گرفتیم              ما خط خود از مشی و مرام تو گرفتیم
               تا صبح جزا رو به روی خاک تو داریم               ما جامــعه را از نفس پـاک تـو داریم

ای سامــــره‌ات کرب و بلای دگر ما                بر خـاک درت تا ابدالدهـــــر سر ما
          وصـف تو دعـای شب و ذکر سحر ما                 مهـــــر تـو بـه بـازار قیامـت ثـمر ما
                 عالـــم بـه ولای تو ننازد به چه نازد؟                «میثم» به ثنای تو ننازد به چه نازد؟

میلاد امام محمد باقر(ع) مبارک

 

امام محمدباقر (علیه السلام) فرموده‌اند:

اَما اِنِّی لَوْ اَدْرَکْتُ ذلِکَ لاَءَسْتَبْقَیْتُ نَفْسی لِصاحِبِ هذَا الاْءَمْرِ
مطمئنا بدان! اگر من آن روزگاران را درک کنم، جانم را برای فداکاری در رکاب حضرت صاحب الامر علیه‌‏السلام تقدیم می‏‌دارم.

غیبت نعمانی، ص273

الْحِكْمَهُ ضالَّهُ الْمُؤْمِنِ، فَحَیْثُ ماوَجَدَ أحَدُكُمْ ضالَّتَهُ فَلْیَأخُذْها
دانش و حكمت، گمشده‌ی ارزشمندی است برای مؤمن كه هر كجا و نزد هركس یافت شود باید آن را دریافت نماید.

تنبیه الخواطر، ص 468

اِنَّ اللّه َ يُحِبُّ الْمُداعِبَ فِى الْجَماعَةِ بِلا رَفَثٍ
خداوند كسى را كه در ميان جمع شوخى مى كند، به شرط آن كه ناسزا نگويد دوست دارد. 

کافی، ج2، ص663 

ای روح دو صد مسیح محتاج دَمَت...

 

چهارشنبه 11 اردیبهشت

ولادت یاس نبی، انسیه الحورا، بهجه قلب المصطفی(ص)

 حضـــــرت صدیقه طاهره فاطمه الزهــــرا(س) مبارک باد

  

رسول‌ الله را جان است و جانان است اين دختر
کتاب الله را روح است و ريحان است اين دختر
بگـو خورشيد بام عرش رحمان است اين دختر
و يا حــوريه‌اي در حسن انسان است اين دختر
به حق حق که حق را نيز ميزان است اين دختر
خديجه احترامش کن که قرآن است اين دختر
تجلــــي‌گاه حق رويش بهشت مصطفي خويش
نيــــاز انبيـــــا ســويش بهشــت اوليا کويش

آقای حداد (ره) از حالاتشان‌ در مدینة‌ طیّبه‌ می فرمودند: بسیار عظمت‌ حضرت‌ زهراء سلام‌ الله‌ علیها مرا در خود فرو برده‌ بود؛ چه‌ در منزل‌ و چه‌ در مسجدالنّبیّ؛ بالاخصّ در مسجد رسول‌ الله‌، به‌ قدری‌ عظمت‌ آن‌ حضرت‌ متجلّی‌ بود که‌ گویا تمام‌ مقام‌ نبوّت‌ با تمام‌ خصوصیّاتش‌ و تمام‌ مدارج‌ و معارجش‌ و تمام‌ درجات‌ و مراتبش‌ در آن‌ حضرت‌ متجلّی‌ است‌؛ و آن‌ بَضْعة‌ رسول‌ الله‌، سرّ و حقیقت‌ و جوهرة‌ رسول‌ الله‌ است‌؛ و مانند آن‌ موجودی‌ که‌ حامل‌ و ضامن‌ آن‌ سرّ باشد و در مقام‌ وحدت‌ عین‌ رسول‌ الله‌ باشد، غیر از وی‌ خداوند تعالی‌ موجودی‌ را نیافریده‌ است‌.

کتاب روح مجرد

 

استاد توفیق ابوعلم، از نویسندگان و پژوهشگران معاصر مصر: «فاطمه یکی از سازندگان تاریخ اسلام است. در عظمت شأن و رفعتِ مقامِ ارجمند او همین بس که او تنها دختر بزرگوار پیامبر بزرگ(ص) و همسر امام علی بن ابی طالب(ع)  و مادر حسن(ع) و حسین(ع) است و در حقیقت او آرامِ جان و سرورِ دلِ پیامبر خدا بود. زهرا، همان بانویی است که میلیون ها آدمی را چشم و دل به سوی اوست و نام گرامی اش بر زبان ایشان است؛ بانویی که پدرش او را «مام پدرش» می‌خواند. تاج کرامتی که پدر بر تارک دختر خویش نهاد، مستوجب تکریم است

کتاب فاطمه الزهرا

مناسبت‌ها  

ای بهشت قرب احمد فاطمه

دوشنبه پنجم فروردین

شهادت حضرت صدیقه (س) به روایتی

 

مناسبت‌ها

مادر ای گل زیبای هستی

 

 تار و پود روح مادر را از مهرباني بافته‌اند. (رالف والدو امرسون)
 قلب مادر به اندازه‌اي گسترده است كه هميشه مي‌توانيد بخشش و گذشت را در آن بيابيد. (اونوره دو بالزاك)

 شاید یک مادر بتواند با فرزند بالغ خود مخالفت کند اما هرگز نمی‌تواند در برابر کودک خردسالش که بازوان کوچکش را به سویش دراز کرده تا او را درآغوش بگیرد مخالفت کند. (ماریا فون تراپ)

مناسبت‌ها

در عزايت اين دل ديوانه مى‌سوزد هنوز

یا زهرا... یا لطیف

یا سرّ الله

 

 

...کلام خاتم الأنبیاء آنچه که  او داده این است و با کلمه‌ «إنّما»  شروع می‌شود: إِنَّمَا فَاطِمَةُ شِجْنَةٌ مِنِّي يَقْبِضُنِي مَا  يَقْبِضُهَا وَ يَبْسُطُنِي مَا يَبْسُطُهَا

...علم کل، کل العلم، عقل الکل، کل العقل، خلق کل، کل الخلق خاتم النبیین است. این شخصیت روح تمام عالم امکان است. قلب تمام ملک و ملکوت است. تمام پیکره‌ هستی است...

مسئله این است که این روحی که سعه‌اش تمام ملک و ملکوت گرفته، بیانش این است که  آنچه فاطمه را منبسط کند، مرا منبسط کرده است. آن‌چه فاطمه را منبقبض کند، مرا منقبض کرده است. در این جا کمیت فکر لنگ است. باید ابراهیم فکر کند، باید موسی بن عمران بنشیند و تأمل کند.
کو معرفت؟ کیست که بتواند ادعا کند که من زهرا را شناختم؟ کیست که جرأت کند، لب باز  کند و بگوید من به مقام فاطمه پی بردم؟
إنّما، این است و جز این نیست، فاطمه شاخه‌ ریشه دوانده در وجود من است، آنچه او را دل گرفته کند، مرا دل گرفته کرده است. آن‌که او را انبساط دهد، به من انبساط می‌دهد.

از سخنرانی‌های آیت الله وحید خراسانی

 

قالت فاطمة الزهراء سلام الله عليها: من أصعَدَ إلی الله خالَص عِبادَتِهِ، أهبَط الله  عزوجل إلیهِ أفضَلَ مَصلَحَتِه.
فرمود: کسی که عبادت خالص خود را به خداوند متعال تقدیم می‌کند و فقط برای رضای او  عمل می‌کند، خداوند نیز بهترین مصلحت خود را بر او نازل می‌كند.

بحارالانوار، ج70، ص249

مناسبت‌ها

روزت مبارک

چه زود نصفش گذشت...

از پربركت‌ترين ماه‌هايي كه دعا در آن مستجاب مي‌شود ماه پربركت رجب است و خداي سبحان مرتّب فيضش دارد ريزش مي‌كند چه كساني كه از او بخواهند چه كساني كه از او نخواهند «يا مَنْ يُعْطي‏ مَن سأَلَه يا مَن يُعطي مَن لَمْ يَسْألْهُ وَمَنْ لَمْ يَعْرِفْهُ‏ تَحَنُّناً مِنْهُ وَرَحْمَةً» لكن آن كه او را نشناخت و از او نخواست فيضي جز فيض زودگذر دنيا دريافت نمي‌كند...

اين ماه رجب زمينه است كه انسان وارد شهر النبوه بشود كه شهر رسول خداست(صلّي الله عليه و آله و سلّم) كه محفوف به رحمت است و اين دو ماه زمينه براي ضيف الرحمان شده صائم هست كه وارد ماه مبارك رمضان بشوند.
فرمود: «تعطّروا بالإستغفار» اين ماه رجب, ماه استغفار است. فرمود خودتان را با استغفار معطّر كنيد: «تعطّروا بالإستغفار لا تفضحنّكم روائحُ الذنوب»

از سخنان آيت الله جوادي آملي

عید شما مبارک

 

عاشقی یعنی چه اون موقعی که زیر بارون‌های بهاری  رحمت تو پر از جوانه‌های عشقم و سرشار از شکوفایی و طراوت جذبه‌های تو، چه اون وقتی  که روزهام رو زیر گرمای حضور تو و آفتاب وصال تو سپری می‌کنم و  لحظه‌هام لحظه‌های باروری و به ثمر نشستن همه داشته‌هاست، چه در خزان‌زدگی و  برگ‌ریزان حال‌ها و دارایی‌ها، و چه وقتی  زمستان بی‌حسی و بی‌حالی، زمستان قبض و گرفتگی، زمستان هجران و بی‌حضوری، طراوت  وجودم رو ازم گرفته و برگ‌ها و سبزی‌هام رو، گرما و حرارتم رو تبدیل به بی‌برگ و  باری و سرما و یخبندان کرده، نگاهم فقط به تو باشه و بی‌توجه به گذر تمام این لحظه‌های  ناپایدار، فقط و فقط عاشقانه دور تو بگردم و فدای تو باشم.

ای لیلای من! ای روشنایی شب و روزهای من! من آیه‌های عاشقی رو هنگام گشتن زمین بر  گرد خورشید خوندم. من جنون عاشقی رو تو قلب زمین دیدم. زمین سال‌هاست که واله و  سرگشته خورشیده. زمین سال‌هاست که حیران و سرگردان عشقه. نه اصلا چی میگم؟ سال‌ها  وقتی معنا پیدا کردند که زمین عاشق شد و بر گرد معشوق گردید.

ای تمام حرکت‌ها و جنبش‌ها برای تو و به عشق تو! تویی اون معشوق زیبارویی که آرام و  قرار زمین و خورشید و ماه و همه ذرات رو ربودی و همه و همه سرگشته و حیران تو در  حرکتند.

ای غایت مقصود من! و ای تنها مطلوب من! من به آیه‌های عاشقی ایمان آوردم و به تک تک  حروف‌شون لبیک گفتم. پس چنان مبتلای عشقم کن که بی‌خود شده از خویش، مست و حیران تو،  بدون توجه به همه حال‌ها و قال‌ها فقط بر گرد شمس وجود تو بگردم. یک جرعه از  جام نگاهت کافیه برای شروع تمام سال‌های مستی.

عیدانه