این "من"تون رو صیقل بدید. مدام کوچیکش کنید. هرچقدر این "من" کوچیک بشه خدا بزرگ میشه. تا وقتی این "من" صفر شد فقط خدا میمونه. توحید هم همینه دیگه. توحید یعنی یکی بیشتر نیست. یک وحدت، یعنی تو حذف بشی بمونه خدا. چون دیگران راحت حذف میشند. بحث سر اینه که خودت کنار نمیری در مقابل خدا.
اشاره
انسانِ تبهكار تا طاهر نشود راه قُرب الهی به سوی او گشوده نخواهد شد. در طلیعه این دعا به ما آموخت كه از ذات أقدس إله طلب عفو و بخشایش كنیم.
ما در اثر گناه گرچه استحقاق تأدیب داریم كه ما را اَدب
بكنی و گرچه در اثر كارهای ناروا كه كردیم استحقاق داریم كه شما با آن حیلت الهی و
مكر الهی كه وَ مَكَرُوا وَ مَكَرَ الله وَ اللهُ خِیرُ المَاكِرین، مكر كنی و با
حیلتی كه داری نگذاری ما به مقصد مشئوممان برسیم. چون
خداوند حائل خوبی است نمیگذارد افراد به آن مقصد مشئوم شان برسند. و مكر هم
استفاده كردن از وسائل مرموز است... امام سجاد (ع) علیه السلام عرض میكند: خدایا! ما را در اثر گناهانمان عقوبت نكن! در اثر مكر و بدرفتاریمان مبتلا به مكر و حیله خود قرار نده! هیچ كس به
هیچ مقصدی نرسیده است، مگر به فیض و فوز تو! و هیچ كسی از شرّ نرهیده است، به خیر
نرسیده است، مگر به عنایت تو.
مِنْ أین لِیَ الخِیرُ یا رَبِّ وَ لا یُوجَدُ إلا مِنْ عِندِك. اگر خیر به دست
توست و در نزد غیر تو خیری نیست، ما از كجا خیر را فراهم بكنیم؟ مِنْ أین لِیَ
الخِیرُ یا رَبِّ وَ لا یُوجَدُ إلا مِنْ عِندِك. نه پیش ماست، نه پیش دیگران. و
اگر كسی گناه كرد و خواست نجات پیدا كند، راه نجات نه پیش خود گنهكار است، نه پیش
دیگران. وَ مِنْ أین لِیَ النِجاهُ یا رَبّ وَ لا تُستَطاعُ إلا بِكْ . هیچ كسی
توان رهائی از عذاب را ندارد، مگر به فیض خاص تو! نه آنها كه راه خیر را طی كردند
از تو بینیاز بودند، نه آنها كه راه تباهی و تیرگی را طی كردند، از قلمرو قدرت تو
بیرون بودند.
بر اساس كریمه: مَا بِكُمْ مِنْ نِعمَهٍ فَمِنَ الله هر كه هر چه دارد در كنار سفره
تو دارد... هیچ كس مُعجز خدا نیست كه قدرت خدا را عاجز كند. هیچ كسی سابق نیست كه
قدرت خدا را لاحِق كند... ذات أقدس إله فرمود: لا یَحسَبَنَّ الَّذینَ كَفَرُوا
سَبَقُوا . آنها خیال نكنند جلو زدند. یا فرمود: وَ مَا أنْتُمْ بِمُعجِزِینَ فِی
الأرض. بعد از این كه این جملهها گفته شد و روشن شد هیچ كسی قدرتی در قبال ذات
أقدس إله ندارد و هیچ كسی بینیاز از ذات أقدس إله نیست. هم پرهیزكاران به او
نیازمندند، هم وارستگان از عذاب به او نیازمندند. آنگاه دستور داد چند بار كلمه (یا
رَبِّ) را بگوئید.
سلام پژوهی
وجود مبارك امام سجاد، زین
العابدین سلام الله علیه در تمام سحرهای ماه مبارك رمضان این دعا را میخواندند.
شایسته است پیروان عترت طاهرین تأسّی كنند و در سحرها بیدار باشند و این دعای
نورانی را قرائت كنند.
« اَيُّها الناس اِنهُ قَدْ اَقْبَلَ اِلَيْكُم
شَهْرُ الله بِالْبَرَكَه وَ الرَّحمه وَ المغفرَه»
به استقبال ماه خدا برويد كه به سوي شما گام بر ميدارد. ماه خدا با بركت و رحمت
است و همه زيباييها و جمال به سوي شما در حركت است.
« شَهْرٌ هُوَ عِندَ الله اَفْضَلُ الشُّهُر»
ماه مبارك رمضان بالاترين و برترين ماههاست.
« وَ ايّامهُ اَفْضَلُ الايّام وَ لياليه اَفْضَلُ اللَّيالي»
روزهايش بهترين روزها و شبهايش بهترين شبهاست
در سال.
« هُوَ شَهْرٌ دُعيتُم فيه اِلي ضيافه الله»
ماهي است كه شما از جانب خدا به مهماني خدا دعوت شدهايد، صاحبخانه خداست و شما
وارد بر پروردگار عز و جل هستيد.
« اَنفاسُكُم فيه تَسْبيحٌ وَ نوْمكُم فيه عبادَه وَ عَملُكُم فيه مقبولٌ وَ
دعاؤُكُم فيه مستجابٌ »
نفسهاي شما در آن تسبيح و خوابتان عبادت و اعمالتان مورد قبول و دعايتان در اين
ماه مستجاب است.
سلام پژوهی
بچهها عبادتهاتون در چه حديه؟! فقط رفع واجبات؟!
شبانه روز چقدر خدا و فرشتهها شما رو در حال عبادت ميبينند؟!
ميدونيد شماها كی ميتونيد از كساني باشيد كه همه چيزتون عبادت نوشته بشه؟! زمانی
که اينقدر خالص و طاهر بشيد، اينقدر بيشائبه بشيد كه همه چيزتون حكم نماز رو
پيدا كنه. رسيدن به اين مقام خودش با عبادته، چون خود اين مقام، مقام فوق مقام
عبادت ظاهريه و رسيدن به اين، بدون عبوديت نميشه. آدمهايي كه خاك رو تجربه نكرده
باشند، آدمهايي که سجده رو تجربه نكرده باشند، تجربه از خاك و سجده فقط در حد همين
نمازهاي واجبشون باشه معلومه كه نميتونند به مرحله عبوديت برسند تا تو اون مرحله
عبوديت، همه چيزشون حکم نماز پیدا کنه.
عبادته كه بندگي میاره. بدون اینها فکر میکنید به کجا میتونید برسید؟! به اصرارت
ميدند، به بندگيت ميدند. من و تو بيشتر احتياج داشتيم به عبادت يا پيامبر؟!
يه چيزهايي رو به عباداتتون اضافه كنيد غیر از واجبات. همين عبادت شما باعث ميشه
كه روح تقويت ميشه، فكر و قلب تقویت میشه، اراده محكمتر ميشه. اون چيزي كه كمك
ميكنه و مبازره شما رو با رذائل و گناهان تثبيت ميكنه، همین عبادت شماست. كمكهاي
اونور با عبادته که مسجل ميشه، البته خدا هر بندهاي رو كه تصميم بگيره برای گناه
نكردن كمكش ميكنه. اما يه كمك عام داريم يه كمك خاص داريم. كمك خاص فقط با عبوديته
با بندگيه، با سجده است، با ركوعه، با خدا خدا گفتنه، با صداش كردنه، تو اينهاست
كه آدم وقتی درک حلاوت و لذت رو کرد، اون موقع دیگه به راحتی ميشه جلوي گناه
ايستاد.
آرزوی آرزو
وقتي حيات خلوت دلها، پرشده است از ازدحام "روزمرگي"، جا براي خدا هم تنگ ميشود! بايد جايي ميساختيم، شبيه خانۀ شيشهاي ماهيها، که گاهي دل تنگمان را مثل ماهي قرمز لغزاني از تنگ سينه بيرون آوريم و هجرت کنيم به آبي زلالش! 
