ای صداقت سجده آورده به خاک پای تو

 شنبه ۲ مهر شهادت امام صادق(ع)

صادقم! اي در مرگ راستينت صادق‌تر از هميشه! به من بگو به شراب كدام زهر انگور، چنين مست و مدهوش شدي كه پيكر پير و نحيفت را بر تخت روان به ديدار يار بردند؟
 عزيز مادر، شنيده‌ام كه در لباس سفيد احرام و پيراهن جدت سجاد(ع)، كفن شدي! طواف معشوق بر تو مبارك فرزندم! بيا و ببين كه اكنون من نيز پيكر بي‌جانت را بر دستم، ميان بقيع و حرم رسول الله سعي صفا و مروه مي‌كنم.

   ای صـداقت سجده آورده به خاک پای تــــو     

صــدق درگفتار و در کردار و در سیمای تو    

   فضل و دانش ذره‌ای در پیش خورشید کمال  

عقل و ایمـان سایـه‌ای از قـامت رعنـــای تو    

   هرچه گیرد اوج، فضل و دانش و علم و کمال  

 کرســی تدریــس باشد تا قیامـــت جای تو    

 

 

حضرت امام جعفر صادق(ع) رئيس مذهب جعفری (شيعه ) در روز 17 ربيع الاول سال 83 هجری چشم به جهان گشودند. پدرشان امام محمد باقر(ع) و مادرشان ام فروه دختر قاسم بن محمد بن ابی بکر مي‌باشد. ایشان تا سن 12 سالگی معاصر جد گراميشان حضرت سجاد(ع) بودند و پس از شهادت آن حضرت مدت 19 سال نيز در خدمت پدر بزرگوارش امام محمد باقر(ع) زندگی کردند.
پس از شهادت پدر بزرگوارشان 34 سال نيز دوره امامت ایشان بود که در اين مدت "مکتب جعفري" را پايه‌ريزی فرمود و موجب بازسازی و زنده نگه‌داشتن شريعت محمدی(ص) گرديدند. زندگی پربار امام جعفر صادق(ع) مصادف بود با خلافت پنج نفر از بنی اميه (هشام بن عبدالملک، وليد بن يزيد، يزيد بن وليد، ابراهيم بن وليد، مروان حمار) و دو نفر از خلفای عباسی (سفاح و منصور) نيز در زمان ایشان مسند خلافت را تصاحب کردند.
منصور توسط والي خود درمدينه امام(ع) را با انگور زهرآلود به شهادت رساند. شهادت آن حضرت در 25 شوال و به روايتى نيمه ماه رجب سال 148 هجرى روى داده است.
القاب آن حضرت، صادق، فاضل، صابر، طاهر، قائم، کافل و منجى است و کنیه ایشان "ابوعبدالله" می‌باشد.

مردى به محضر امام صادق(ع) رسید و از فقر و تنگدستى شکایت کرد. امام(ع) به او فرمود: این طور نیست که تو مى‌گویى و من تو را فقیر نمى‌دانم. عرض کرد: سرور من به خدا سوگند شما از وضع من خبر ندارى و نمونه‌هایى از فقر خود را ذکر کرد و امام(ع) سخن او را نمى‌پذیرفت تا اینکه از او سوال کرد اگر صد دینار به تو بدهند حاضرى از ولایت ما دست بردارى و از ما برائت جویى؟ جواب داد: نه، امام پیوسته رقم دینار را بالا برد و به هزارها دینار رسانید و آن مرد قسم مى‌خورد که حاضر نیست با این مبالغ از ولایت(ع) دست کشد.آنگاه امام(ع) به او فرمود: آیا کسى که چیزى دارد که به هزارها دینار نمى‌فروشد فقیر است؟!

احادیثی از امام صادق(ع):

مَن ساءَ خُلقُهُ عَذَّبَ نَفسَهُ؛ هر كس بداخلاق باشد، خودش را شكنجه و آزار مى‌دهد.

 «كافى، ج2، ص321،»

مَنْ مَلَكَ نَفْسَهُ إذا رَغِبَ، وَ إذا رَهِبَ، وَ إذَااشْتَهي، وإذا غَضِبَ وَ إذا رَضِي، حَرَّمَ اللهُ جَسَدَهُ عَلَي النّارِهر كه در هنگام رفاه و توسعه زندگي، هنگام سختي و تنگ دستي، هنگام اشتهاء و آرزو و هنگام خشم و غضب مالك نفس خود باشد، خداوند متعال بر جسم او، آتش را حرام مي‌گرداند.

 «وسائل الشيعة، ج 15، ص 162، ح 8»

آیت الله جوادی آملی: امام صادق (سلام الله عليه) گذشته از مزاياي عامّه امامت و ولايت، ويژگي خاصي دارد كه همانند هر يك از ائمه(عليهم السّلام) مظهر نامي مخصوص از اسماء حسناي حق‌اند. حضرت‌اش كه به صادق ملقّب شد، انسان‌ها را به فراگيري صدق دعوت مي‌كند و چنين مي‌گويد: تعلّموا الصّدق قبل الحديث. قبل از سخن گفتن، ادب صداقت را بياموزيد. خواه سخن مربوط به امور نظري باشد، حق بگویيد؛ خواه مربوط به امور عملي باشد، صادق باشيد.

تا انسان ميزان صدق نشد، به صداقت آگاه نيست. وقتي به صداقت آگاه نشد، معيار سخن در اختيار او نيست. نه مي‌تواند سخن بگويد، نه مي‌تواند سخن سخنوران را بسنجد. زيرا معيار سخن، صدق است و اين صدق با جان انسان صادق عجين است و تا روح صادق نبود، هرگز انسان ميزان سخن نخواهد داشت.
 

مناسبت‌ها

شفاعت کن دری بگشای بر ما

"شفاعت" از ماده «شَفع» به معنی «زوج» هست و منظور از اون اینه که شخصی در کنار شخص دیگه قرار بگیره و با وساطت خودش، اون رو در رسیدن به خواسته و حاجتش یاری بده.
و رزقنی شفاعتکم؛ یعنی می‌خوام با شما شَفع باشم.. با شما جفت باشم.. قرین باشم. این یعنی هشدار... هشدار... هشدار... یعنی آدم قرین بودن با امام زمان رو حس کنه. درک کنه.
قرین بودن با امام معصوم یعنی اگه بدونی امام زمان الان این‌جا نشستن، بازم این‌جوری شوخی می‌کنی؟ بازم این‌طوری با دوستت، با پدرت، با مادرت، با همسرت، تندی و بد اخلاقی می‌کنی؟
تصور کن الان امام زمانت این‌جا ایستادن، باز هم این‌جوری بحث می‌کنی؟ جدل می‌کنی؟ اگه آره، این یعنی امام زمان جفت تو نیست. شفع تو نیست.. و نکته این‌جاست که چون حیات و ممات با همند؛ وقتی می‌گی اللهم اجعل محیای محیا محمد و آل محمد و مماتی ممات محمد و آل محمد، چون این‌ها لازم و ملزوم همند، کسی‌که این‌جا حضرت رو شاهد و ناظر بر زندگی و امور خودش ندید، کسی‌که نتونست تو حیات خودش، باهاشون قرین باشه، تو مماتش هم قرین نخواهد بود.

 

آرزوی آرزو
 

راحت من رضای تو

نمامتن

مولانا حضرت امام جعفر صادق علیه السلام

آيا به آسمان رفته‌اى؟!
شخص كافرى به اسم ((عبدالملك)) خدمت امام صادق عليه السلام رفت تا درباره توحيد و خداشناسى با امام عليه السلام بحث كند.
امام به او فرمود: آيا مى‌دانى كه زمين زير و زبرى دارد؟ عرض كرد: آرى. فرمود: آيا تا به حال به زير زمين رفته‌اى؟ عرض كرد: نه.
فرمود: آيا مى‌دانى كه زير زمين چه خبر است؟ عرض كرد: نمى‌دانم، ولى گمان مى‌كنم چيزى نباشد.
فرمود: آيا به آسمان، بالا رفته‌اى؟ مرد گفت: نه.
فرمود: از تو عجيب است كه نه به شرق عالم رفته‌اى و نه به غرب عالم، نه به زير زمين فرو شده‌اى و نه به آسمان‌ها بالا رفته‌اى، تا بفهمى كه آفريده‌اى دارند و منكر هر چه در آن‌هاست، هستى. آيا خردمند، چيزى را كه نمى‌داند، منكر مى‌شود؟
مرد گفت: تا به امروز هيچ‌كس مانند شما با من سخن نگفته بود. شما مرا به شك انداختيد.
فرمود: پس تو حالا شك دارى كه شايد خدايى باشد و شايد آفريدگارى نباشد. مرد عرض كرد: شايد همين‌طور باشد.
وقتى كه مرد به شك خود اعتراف كرد، امام(ع)، شروع به تعليم او كرده و گوشه‌اى از شگفتي‌هاى آفرينش را براى وى بيان فرمود و در آخر به وى امر نمود كه در نظم دستگاه آفرينش و بزرگى آن تفكر و دقت نمايد. بدين ترتيب، پس از مدتى آن شخص ايمان آورده و مسلمان شده و يكى از بزرگان گرديد.
(امام ابتدا وى را متوجه جهلش نمود و وقتى كه از جهل مركب بيرون آمد، او را تعليم فرمود و حقايق را نشانش داد.)

قلب سليم

کلامکم نور...

الصبر رأس الايمان.
امام جعفر صادق (ع): صبر سر ايمان است.

اصول كافي، ج 3، ص 140 

 

أكمل الناس عقلا أحسنهم خلقا.
امام جعفر صادق (ع): عاقل‌ترين مردم خوش‌خلق‌ترين آنهاست.

اصول كافي، ج 1، ص 27 

 

ليس بين الايمان و الكفر الا قلة العقل قيل: و كيف ذاك يا ابن رسول الله؟ قال: إن العبد يرفع رغبته الي مخلوق فلو أخلص نيته لله لأتاه الذي يريد في أسرع من ذلك.
امام جعفر صادق (ع): ميان ايمان و كفر فاصله‌اي جز كم‌عقلي نيست. عرض شد: چگونه‌اي پسر پيغمبر؟ فرمود: بنده خدا در حاجت خود متوجه مخلوق مي‌شود، در صورتي كه اگر با خلوص نيت متوجه خدا شود آنچه خواهد در نزديكتر از آن وقت به او رسد. 
 

اصول كافي، ج 1، ص32 – 33

دوازده ماه تابان 

هر هزار تویی...

 

    مــرا هــزار اميــد است و هـر هـزار تــويی

شــروع شــادي و پــايــان انتظــار تــويی      

    بهــارها که ز عمرم گذشت و بي‌تو گذشت

چـه بــود غيــر خـزان‌ها اگــر بهــار تــويی     

    دلــم ز هرچه به غير از تـو بـود خالـی ماند

در اين‌سرا تـو بمان، اي کـه ماندگار تــويی     

    جهانيــان همــه گـر تشنگــان خون مـن‌اند

چه باک زان‌همه دشمن چو دوستدار تويی    

    دلــم صـراحــی لبــريــز آرزومنــدیســت

 مـــرا هــزار اميــد اسـت و هــر هـزار تويی               

 

 

جهان یعنی یک آواز

تا حالا شده آرزو کنید که ای کاش یه موزیسین بودید که می تونستید آهنگ های زیبا بنوازید؟!... تعجب می کنید اگه بگیم شما به این آرزوتون رسیدید..!! شما الان هم یک نوازنده اید که هیچ کس نمی تونه آهنگی که شما می نوازید رو بنوازه! این متن رو بخونید... شگفت انگیزه!

 

جهان یعنی یک آواز... به تازگی دانشمندان علم ستاره‌شناسی، به این نتیجه رسیده‌اند که آفرینش نه با یک انفجار عظیم (به نام بیگ بنگ) که با نوایی آرام آغاز شده است؛ نوایی که به تدریج منتشر شده و اکنون در تمام فضا جریان دارد. اصوات و نواها نه تنها در اعماق فضا، بلکه در مولکولها و اتمها نیز یافت شده‌اند. دکتر دیوید دیمر زیست شناس و سزوان ژاندر موسیقی دان، سراغ شگفت‌انگیزترین مولکول حیات یعنی DNA رفته‌اند. DNA زبان رمز مشترک در بین تمامی موجودات زنده از آغاز حیات تاکنون، روی کره زمین می‌باشد، و به راستی این زبان مشترک چه می‌گوید؟

نشان از بی نشان (۱۰) 

ادامه نوشته

نور

 

بنظر شما
چه چیزهایی دل رو نورانی تر میکنه وچه چیزهایی کدر میکنه؟
خصوصیات نور چیه؟

 سلام پژوهی (۱۷)

ای آفتاب حُسن برون آ دمی ز ابر

پیامبر (ص) می‌فرمایند:
خوشا به حال کسی‌که مهدی (ع) را دیدار کند وخوشا به حال کسی‌که او را دوست دارد وخوشا به حال کسی‌که قائل به امامت وی باشد.

بحار‌الانوار، ج52، ص 309/ عیون اخبار‌الرضا 7

امام علی (ع):
برای صاحب‌الزمان غیبتی است عظیم، که باید در آن، در محور ایمان راسخ بود. زیرا بسیاری از ما جدا می‌شوند حتّی آن‌ها که به مقامات بلند رسیده‌اند. 

اصول کافی. جلد 1 

 

امام زمان عجل‌الله تعالي فرجه الشريف در كلام آيت‌الله ‌بهجت آيا نبايد توجه داشته باشيم كه ما رئيسي داريم كه بر احوال‌مان ناظر است؟! واي بر حال ما اگر در كارهاي‌مان او را ناظر نبينيم. با وجودِ داشتن رئيسي كه «عين‌الله‌الناظره» است، آيا مي‌توانيم از نظر الهي فرار كنيم و يا خود را پنهان كنيم و هر كاري را كه خواستيم انجام دهيم!؟ چه پاسخي خواهيم داد؟! همه ادوات و ابزار را از خود او مي‌گيريم و به نفع دشمنان به كار مي‌گيريم، و آلت دست كفّار و اجانب مي‌شويم و به آنان كمك مي‌كنيم؟!

چه قدر سخت است اگر براي ما اين امر ملكه نشود كه در هر كاري كه مي‌خواهيم اقدام كنيم و انجام دهيم، ابتدا، رضايت و عدم‌ رضايت او را در نظر بگيريم و رضايت و خشنودي او را جلب كنيم!

 

آرزوی آرزو

جانا به نگاهی ز جهان بی‌خبرم کن

شب قدر شب رحمته...شب امید، شب مغفرت. شبیه که رسول الله فرمودند اگر به اندازه ستاره‌های آسمان، ریگ‌های زمین و قطره‌های دریا گناه داشته باشی آمرزیده میشی. بالاترین گناه اینه که گناه خودت رو بزرگتر از کرم خدا و رحمتش ببینی.

توی این شب‌ها کاسه گداییت رو ببر در خونه امیرالمومنین. بگو فقیر و خسته به درگاهت آمدم مولا... رحمی...که جز ولای توام نیست هیچ دست آویز. با دستای خالی اومدم. همه حاجت‌هام رو آوردم در خونه شما. یا ذالکرم شما کسی هستید که نگین پادشاهیتون رو به گدا می‌بخشید. من رو دست خالی بر نگردونید. یاعلی به یک نگاه شما، به گوشه چشمی زندگی من کن فیکون میشه.
بذار حاجتت همین زیر و رو شدنت باشه... وقتی زیر و رو بشی، تاریکی‌ها در تو تبدیل به نور و روشنایی میشه. دیگه چه دعا بکنی چه دعا نکنی خودت میشی دعای عملی برای امام زمان. تو آسمون‌ها ثبت میشه که از ناحیه این برای ظهور نگرانی وجود نداره. آخه این نگرانی‌ها باید برطرف بشه. عالم باید آمادگی داشته باشه تا حضرت ظهور کنند.
امام زمان در عالمی که پر از سیاهیه ظهور نمی‌کنند. هر تأخیری در آدم شدن من و شما بالمآل و بالنتیجه تأخیر در ظهور رو پیش میاره. اگه می‌خوایم شب قدرمون دعامون اول برای امام زمان باشه که باید باشه یه کم حقیقی‌ترش کنیم. خودمون دعا برای امام زمان(عج) باشیم نه زبونمون.
 

اشاره (۲۴)

مرا برای انتظار تو آفریده‌اند

روح انتظار در این جهان جاری است...
دانه‌ای که در دل خاک انتظار می‌کشد برای رویش، تا به بالندگی برسد.
زمین خشکیده‌ای که چشم به سخاوت آسمان دوخته است تا تشنگی را فرو بنشاند.
کرمی که در پیله تنهایی خویش انتظار می‌کشد تا پروانه شدن را به تماشا بنشیند.
غنچه‌ای که پیرهن خردی می‌درد تا طراوت‌بخش و زیبایی‌آفرین باشد.

هر کس به نوعی انتظار می‌کشد، اما سهم من از این روح انتظار چیست؟

وجودم چشم‌انتظار بهار است...

چه خوشبختم من که قیمتی‌ترین گوهر انتظار در دستان کوچک من است.

 

مولای خوبم!سهم من از انتظار، انتظار فرج توست. انتظاری با سعی و تلاش
در تلاشم که به کمال و زیبایی برسم تا هر چه بیشتر به تو نزدیک‌ شوم، تا آینه وجودم جمال زیبای تو را بنمایاند.

مولای من!جان به خزان نشسته‌ام در انتظار بهار بی‌زوال وجود تو است، و کویر به خشکی گراییده وجودم در حسرت باران رحمت تو.

بیا مولا...و به زندگی‌ام رنگ حیات بزن...

در حسرت دیدار تو سوختیم
آیـا به سر خواهد آمد انتظار؟

نوشته یکی از دوستان

 

مولانا امام جعفر صادق علیه السلام

وَ مُفَوِّضٌ فی ذلِکَ کُلِّه اِلَیکُم...
یا امام صادق! این همه دروغم رو، نه دروغ لسانی ها. دروغ هر اون چیزی رو که با واقعیت سازگاری نداشته باشه میگن. دروغ علمی ،دروغ فکری.

 هر چیزی که نمی‌دونم اما فکر می‌کنم می‌دونم، این رو واگذار کردم به شما ای مظهر صدق الهی. . زیر پای شما گذاشتم

 

امام صادق عليه السلام:

وَقَد سُئِلَ عَن مَكارِمِ الخلاقِ: اَلعفوُ عَمَّن ظَلَمَكَ وَصِلَةُ مَن قَطَعَكَ وَإعطاءُ مَن حَرَمَكَ وَقَولُ الحَقِّ وَلَو عَلى نَفسِكَ؛
درباره مكارم الاخلاق سئوال شد، فرمودند: گذشت از كسى كه به تو ظلم كرده، رابطه با كسى كه با تو قطع رابطه كرده، عطا به آن‌كس كه از تو دريغ داشته است و گفتن حق اگر چه بر ضد خودت باشد.

نهج الفصاحه، ح 781

 

فى قول الله عزوجل: «واستعينوا بالصبر و الصلوة‏» قال: الصبر الصوم؛
خداوند عزو جل كه فرموده است: از صبر و نماز كمك بگيريد، صبر، روزه است.

وسائل الشيعه، ج 7 ص 298، ح 3

 

شخصى خدمت امام جعفر صادق عليه السلام شرفياب شد و به حضور حضرتش عرضه داشت: ياابن رسول اللّه! پسرعمويت به شما ناسزا گفته است و نسبت به شما بدگوئى مى‌كند.
پس از آن كه آن شخص سخن‌چين حرفش تمام شد، حضرت به كنيز خود فرمود تا اندكى آب، براى وضو بياورد؛ و چون وضو گرفت و شروع به خواندن نماز نمود، آن مرد گمان كرد كه حتماً حضرت صادق عليه السلام براى پسرعمويش نفرين خواهد كرد؛ ولى برخلاف تصوّر او، هنگامى كه امام عليه السلام دو ركعت نماز خواند، دست به دعا برداشت و براى پسرعموى خود چنين دعا نمود:

اى پروردگار من! اين حقّ من است و من او را بخشيدم؛ و تو جود و كرمت از من بيشتر مى‌باشد، او را ببخش و به واسطه اين عملش مجازاتش مگردان، با شنيدن اين دعا تعجّب آن مرد سخن‌چين برانگيخته شد؛ و با شرمندگى از جاى خود برخاست و رفت

دوازده ماه تابان

مولانا امام جعفر صادق علیه السلام

وَ مُفَوِّضٌ فی ذلِکَ کُلِّه اِلَیکُم...
یا امام صادق! این همه دروغم رو، نه دروغ لسانی ها. دروغ هر اون چیزی رو که با واقعیت سازگاری نداشته باشه میگن. دروغ علمی ،دروغ فکری.

 هر چیزی که نمی‌دونم اما فکر می‌کنم می‌دونم، این رو واگذار کردم به شما ای مظهر صدق الهی. . زیر پای شما گذاشتم

 

و امرکم رشد...

ابوبصیر گوید: به امام (ع) عرض کردم مطالبی برای ما پیش می‌آید که حکمش را از قرآن نمی‌فهمیم؛ حدیثی هم فعلاْ از شما درباره آن مطلب به ما نرسیده که در آن نظر کنیم. آیا می‌توانیم به رأی و نظر خود در آن مطلب اجتهاد نمائیم و عمل کنیم؟ فرمود : نه. زیرا اگر درست رفتی پاداشی نداری و اگر خطا کنی بر خدا دروغ بسته‌ای.

 اصول کافی جلد 1 صفحه 76

مردی به امام (ع) گفت مرا سفارشی فرمائید. فرمودند:

1.دروغگو جوانمردی ندارد

2. شخص زود‌رنج وفا ندارد

3. حسود آسایش ندارد

4. و شخص بد‌اخلاق میان مردم بزرگواری ندارد.

نصایح صفحه 237 

مناظره ابوحنيفه و امام صادق (عليه السلام)
روزى ابوحنيفه - يكى از پيشوايان و رهبران اهل سنّت - به همراه عدّه‌اى از دوستانش به مجلس امام جعفر صادق عليه السلام وارد شد و اظهار داشت:
يابن رسول اللّه! فرزندت، موسى كاظم عليه السلام را ديدم كه مشغول نماز بود و مردم از جلوى او رفت و آمد مى‌كردند؛ و او آن‌ها را نهى نمى‌كرد، با اين كه رفت و آمدها مانع معنويّت مى‌باشد؟!
امام صادق عليه السلام فرزند خود موسى كاظم عليه السلام را احضار نمود و فرمود: ابوحنيفه چنين مى‌گويد كه در حال نماز بودى و مردم از جلوى تو رفت و آمد مى‌كرده‌اند و مانع آن‌ها نمى‌شدى.
پاسخ داد: بلى، صحيح است. چون آن كسى كه در مقابلش ايستاده بودم و نماز مى‌خواندم، او را از هر كسى نزديك‌تر به خود مى‌دانستم، بنابراين افراد را مانع و مزاحم عبادت و ستايش خود در مقابل پروردگار متعال نمى‌دانستم.
سپس امام جعفر صادق عليه السلام فرزند خود را در آغوش گرفت و فرمود: پدر و مادرم فداى تو باد، كه نگه دارنده علوم و اسرار الهى و امامت هستى.
بعد از آن خطاب به ابوحنيفه فرمود: حكم قتل، شديدتر و مهم‌تر است، يا حكم زنا؟
ابوحنيفه گفت: قتل شديدتر است .
امام عليه السلام فرمود: اگر چنين است، پس چرا خداوند شهادت بر اثبات قتل را دو نفر لازم دانسته، ولى شهادت بر اثبات زنا را چهار نفر قرار داده است؟!
سپس حضرت (ع) به دنباله اين پرسش فرمود: بنابر اين بايد توجّه داشت كه نمى‌توان احكام دين را با قياس استنباط كرد.

اختصاص شيخ مفيد: ص 189

 

حاکمان هم عصر حضرت علیه السلام
امام(ع) بین دو دوره عباسی و اموی و دوران گذار از امویان به عباسیان می‌زیست. ایشان ازمیان خلفای اموی با افراد زیر معاصر بود:
1- هشام بن عبدالملک (125- 105 ه.ق)
2- ولید بن یزید بن عبدالملک (126-125)
3- یزید بن ولید بن عبدالملک (126)
4- ابراهیم بن ولید بن عبدالملک (70 روز از 126)
5- مروان بن محمد(132-126)

و از خلفای عباسی نیز معاصر بود با:
1- عبدالله‌بن محمد مشهور به سفاح( 137-132)
2- ابوجعفر مشهور به منصور دوانیقی (158-137)

دوازده ماه تابان

دیده بگشای که بینی همه عالم نور است

می‌خوای تمام آرزوهایی که تو دلت به وجود اومده از عاشق شدن، از محب شدن، از سوختن، از توحید و رسیدن به خدا، محقق بشه؟

لازمه‌اش اینه که از ظلمت و تاریکی خودت بیای بیرون. در قلبت رو به روی نور باز کنی و اجازه بدی نور بهش بتابه.

دستتات رو ببر به سوی آسمون و به اندازه تاریکی وجودت، به اندازه احتیاجی که به نور و روشنایی داری التماسش کن،..

نَوِر قلبی یا الله.. نَوِّر قلبی یا نور...

اما میدونی چیه؟ هزاری یا نور بگی، نَوِّر قلبی بگی، اما خودت نخوای از پیله تاریکی‌ای که دور خودت تنیدی بیرون بیای، روزنه نوری به این درون باز نخواهد شد. زمانی یا نور گفتن‌هات اثر می‌کنه که خودت هم بخوای همراهی کنی، دنیای پیرامونت‌رو نورانی و روشن ببینی، آینده‌ای که خدا برات ترسیم کرده‌رو روشن ببینی.
آینده روشنه. زهق الباطل، وعده خداست. سیاهی و ظلمت با خلقت خداوند سازگاری نداره. پس رفتنیه، چه در درون تو باشه چه در بیرون. یأس و ناامیدی‌ رو بذار کنار، سوءظن به خدا رو بذار کنار، سوءظن به آینده و تقدیرت‌رو بذار کنار.

هر موقعی که احساس تاریکی و وحشت می‌کنی، بدون اون‌جا دیگه نفست خدارو از خودش دور کرده، شیطانه که دور و برت داره می‌پلکه. بهش رو نده. بیرونش کن. شما کلی خیر و برکت توی روز ازتون سرمی‌زنه. این شیطانه که باعث میشه احساس ‌کنید که هیچی به هیچی! عمل خوب، تو عالم از خودش روشنایی و نور ساطع می‌کنه. بالاخره صبح تا شب، همین که یه چیزهایی‌رو می‌تونستی انجام بدی، ترسیدی انجام ندادی، تبدیل میشه به یک نور.

اگر خدایی نکرده تاریکی و گناهی هم سراغت اومد، نترس، با ده تا خوبی بمبارانش کن. إنَّ الحسنات، یُذهِبنَ السیئات، یعنی چی؟ یعنی خوبی‌ها گناهان و زشتی‌های شمارو بمباران می‌کنند. چرا باورمون نیست؟! آدم تاریک‌بین همینه دیگه. یه گناه سر زد، درسته نباید برات عادی بشه، اما نگو دیگه همه چی تموم شد..، همون‌طور که گناه‌رو می‌بینی، توفیقی که خداوند برای نیکی، برای زیبایی و خوبی بهت داده‌رو هم ببین. اگر شیطان توفیق زشتی و گناه به آدم میده، خدا هم در مقابل توفیق خوبی و پاکی جلوی پای انسان‌ها می‌گذاره. مال شیطان‌رو ببینی مال خدارو نبینی؟!

قدم بردارید به طرف روشنایی تا انشاالله با تاریک بینی خودمون به خدا ظلم نکنیم، به روشنایی ظلم نکنیم...

اشاره

عید بر عاشقان مبارک باد

عیــد رمضـان آمـد و مـاه رمضــان رفت                     صد‌شکر که این آمد وصدحیف که آن رفت

امروز روز عید فطر است؛ عیدی که زمین و زمان را غرق شادی و سرور کرده است. ساکنان زمین به شکرانه یک ماه عبادت و نیایش، عید گرفته‌اند و ساکنان آسمان نیز مأمور شده‌اند که جوایز و پاداش‌هایی را از سوی عرش الهی برای ساکنان این کره خاکی بیاورند و به راستی که در این روز بزرگ، زمین، زمان و آسمان در جوش و خروش‌اند.
عیدفطر، عید زیبایی‌های معنوی است. عید فطر، عید بشارت و عید سعادت است.

این عید سعید، بر تمامی فطرت‌های بیدار مبارک باد.

 

"عید" در لغت از ماده "عود" به معنی بازگشت است، لذا روزهایی را که مشکلات قوم و جمعیتی برطرف می‌شود و به پیروزی‌ها و راحتی‌های نخستین باز می‌گردند، عید می‌نامند. مانند عید فطر و قربان به مناسبت این که در پرتو اطاعت یک ماهه رمضان یا انجام فریضه بزرگ حج، صفا و پاکی فطری نخستین به روح و جان، باز می‌گردد، و آلودگی‌هایی که بر خلاف فطرت است، از میان می‌رود.

 

امام باقر(ع) از رسول خدا(ص) نقل کرده است که آن حضرت فرمود: «هنگامى که روز اوّل شوّال فرا مى‌رسد، منادى ندا مى‌دهد: اى مؤمنان براى دریافت جوایز و پاداش‌هاى خود بشتابید! آنگاه امام(ع) فرمود: جایزه‌هاى خداوند مانند جایزه‌هاى پادشاهان نیست (یعنى جایزه او بسیار بزرگ و معنوى و قبولى طاعات و رضوان الهى است).
در پایان نیز تأکید فرمود: «روز اوّل شوال روز دریافت جایزه‌هاست!».

 

 

آقای ملكى تبريزى: «عيد فطر روزى است كه خداوند آن را از ميان ديگر روزها برگزيده است و ويژه هديه بخشيدن و جايزه دادن به بندگان خويش ساخته و آنان را اجازه داده است تا دراين روز نزد حضرت او گرد آيند و برخوان كرم او بنشينند و ادب بندگى بجاى آرند، چشم اميد به درگاه او دوزند و از خطاهاى خويش پوزش خواهند، نيازهاى خويش به نزد او آرند و آرزوهاى خويش از او خواهند و نيزآنان را وعده و مژده داده است كه هر نيازى به او آرند، برآورد و بيش ازآنچه چشم دارند به آنان ببخشند و از مهربانى و بنده ‏نوازى، بخشايش و كارسازى در حق آنان روا دارد كه گمان نيز نمی‏برند.»

 

 

آیت الله جوادی آملی: «كساني كه روزة اين ماه را گرفتند و توفيق انجام وظيفه داشتند، بر مي‌گردند، جایزة خود را از خداي سبحان دريافت مي‌كنند. لذا شب عيد فطر و روز عيد فطر به عنوان «لِيلَهُ الجَوائِز» يا «يُومُ الجَوائِز» هست كه اگر گفته شده است:

روز عيد است و من مانده در اين  تدبيرم                  كه دهم حاصل سي روزه و ساغر گيرم

 

همين است كه انسان بر مي‌گردد به طرف خداي سبحان، پاداش‌اش را دريافت مي‌كند.
كساني كه به وظایف اين ماه پر فيض موفّق شدند و عمل كردند، آنها كه خُوفاً مِنَ النّار روزه گرفتند، يا شب هاي اين ماه را زنده نگه داشتند، جایزه‌اي كه از فرشتگان الهي دريافت مي‌كنند، نجات از نار است.
آنهایي كه براي رسيدن به بهشت وظایف ماه مبارك رمضان را انجام دادند، جایزه‌اي كه از فرشتگان رحمت دريافت مي‌كنند، وصول به بهشت است. إن شاءَ الله اين جایزه را حفظ مي‌كنند!
و آنهایي كه شُوقاً إلَي الله، حُبّاً لله، شُكراً لله عبادت كردند، عُودشان به طرف خود خداي سبحان است و جایزه را از دست بي‌دستي خداي سبحان دريافت مي‌كنند و آن هم محبوبيّت است و كرامت، كه مقام شامخ محبّت را به آنها عطاء مي‌كند؛ وقتي محبوب الهي شدند، هم از گزند دوزخ مصون‌اند، هم از فيض و فُوز بهشت طرفي مي‌بندند. بنابراين سه گروه به خدا بر مي‌گردند؛ هر گروه جایزة خاصّ خودشان را هم دريافت مي‌كنند.»

مناسبت‌ها

سلام ای غم لحظه‌های جدایی...

از صحبت‌های آیت الله جوادی آملی
اکنون با ماه خدا وداع می‌کنیم. «وداعَ مَن عزّ فراقه علینا» چه وداعی؟ وداع تشریفاتی؟ نه؛ وداع با دوست عزیزی که مفارقتش برای ما توان‌فرساست؛ آن کس که اهل معنا بود خیرش در این ماه بیشتر شد و آن کس که گرفتار گناه بود از گناهش کاسته شد. ما کسی را وداع می‌کنیم که رفتنش برای ما بسیار گران و سخت است و ما را غمگین می‌کند، ماهی که شب و روزش رحمت بود.
بزرگان فقه ما نظیر مرحوم صاحب جواهر الکلام (رضوان ‌الله ‌علیه) فرموده‌اند: در فضیلت روزه گرفتن همین بس که انسان ازنظر ترک بسیاری از کارها، شبیه فرشته می‌شود. به همان اندازه که انسان از فکر شکم رها شود به فرشته شدن نزدیک می‌گردد .

 

 

السلام علیک یا أکرم مصحوبٍ من الأوقات ویا خیر شهرٍ فی الأیام والساعات»
 

امام سجاد (علیه‌السلام) چندین بار به این ماه سلام می‌کند. ماه رمضان اگر زمانی گذارا بود و باطن و سرّ و حقیقت و روح نداشت، ولیّ الله به او سلام نمی‌‌کرد. بیان حضرت این است که ما خیلی دوست و رفیق، داشته و داریم؛ اما هیچ دوستی به عظمت این ماه نبوده. ماهی که نه هیچ روزی مثل روزهای آن و نه شبی چون شب‌های آن بود.
امام سجاد (علیه‌السلام) آخر ماه مبارک رمضان که می‌شد، با سوز و گداز این دعا را می‌خواند و می‌فرمود: ماه رمضان در بین ما اقامت داشت و جای حمد و ثنا بود؛ زیرا به همراه خود رحمت آورد. و رفیق بسیار خوبی برای ما بود. ما در صحبت و همراهی با او به فضایل و نعمتهایی رسیدیم. دوستی بود که به همراهش رحمت و مغفرت و برکت آورد.
رسول خدا (صلّی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلّم) نیز در خطبۀ شعبانیه فرمود: «قد أقبل إلیکم شهر الله بالبرکة والرحمة والمغفرة»

 یعنی این ماه، برکت و رحمت و مغفرت می‌آورد، کسی که رفیق این ماه بوده و باشد، برکت و رحمت و مغفرت این ماه را هم دریافت می‌کند
 

مناسبت

و علیک السلام یا رمضان

خدایا!
در ماه رمضان، به فرمان تو روزهايش را روزه داشتيم و به ياريِ تو شب‌هايش را به عبادت برخاستيم؛ در حالي كه با اين روزه و شب زنده‌داري، خود را در معرض رحمتي نهاديم كه بر ما عرضه داشته بودي، و آن را وسيله‌ي رسيدن به ثوابت قرار داديم.

اينك او را بدرود مي‌گوييم؛ همچون بدرود گفتن كسي كه فراقش بر ما دشوار است و رفتنش ما را دچار اندوه و وحشت مي‌كند و عهدي نگه‌داشتني و حرمتي رعايت كردني و حقّي گزاردني از وي را بر ما لازم مي‌گردانَد.

 

پس مي‌گوييم:

سلام بر تو اي بزرگ‌ترين ماه خدا، و اي عيد دوستان خدا.
سلام بر تو اي گرامي‌ترين اوقاتي كه همنشين ما بودي، و اي بهترين ماه در همه‌ي روزها و ساعت‌ها.
سلام بر تو كه پيش از آمدنت در آرزوي تو بوديم، و پيش از رفتنت، به اندوه جدايي دچار شديم.
سلام بر تو كه چه بسيار بدي‌ها به يُمن تو از ما بگرديد، و چه بسيار خوبي‌ها به سوي ما روان گرديد.
سلام بر تو كه ديروز چون با ما بودي، به سختي دلبسته‌ات بوديم، و فردا كه از ميان ما خواهي رفت، از جان و دل آرزومند آمدنت هستيم.

 

مناسبت‌ها

دعای روز بیست و هشتم ماه مبارک رمضان

اللهمّ وفّر حظّی فیهِ من النّوافِلِ واکرِمْنی فیهِ بإحْضارِ المَسائِلِ وقَرّبِ فیهِ وسیلتی الیک من بینِ الوسائل یا من لا یَشْغَلُهُ الحاحُ المُلِحّین

خدایا! در این روز بهره مرا از نوافل وافر گردان و مرا به احضار مسائل گرامی دار و وسیله من به سوی خودت را در بین وسائل نزدیک کن، ای کسی که اصرار اصرار‌کنندگان تو را مشغول نمی‌کند

 

خدای من! هر که می‌خواهد به سوی تو بیاید وسیله‌ای پیدا می‌کند اما وسیله‌ها دورند. البته وسیله زیاد داریم اما کم کسی آن وسایل اقرب را پیدا می‌کند. نماز وسیله است، روزه وسیله است، حج وسیله است، انفاق وسیله است. کل کارهای‌خیر وسیله هستند، اما آن اقرب وسائل چیست؟ هیچ وسیله‌ای در خانه‌خدا از محبت محمد و آل محمد (علیهم السلام) نزدیک‌تر نیست. هیچ وسیله‌ای از این نزدیک‌تر نیست. هیچ وسیله‌ای نزدیک‌تر از مجلس سید‌الشهدا (ع) نیست که دوستان بر سالار شهیدان گریه کنند.
همه ائمه وسایل‌اند. امیرالمؤمنین (ع) وسیله است. امام صادق (ع) وسیله است. همه وسائل قریب‌اند اما اقرب وسائل حسین(ع) است. خود ائمه هم حسین (ع) را وسیله قرار دادند. خود ائمه اطهار (ع) گریه بر سید‌الشهدا (ع) را وسیله خود قرار داده بودند. این آقا شمع هر جمع دلسوخته‌ای است. 

بر گرفته شده از کتاب سّری از عشق

(شرح عرفانی ادعیه ماه مبارک رمضان)

عارف توحیدی سید علی نجفی      

جدیدترین کتاب انتشارات شمس‌الشموس

  مناسبت‌ها 

دعای روز بیست و هفتم ماه مبارک رمضان

اللهمّ ارْزُقْنی فیهِ فَضْلَ لَیْلَةِ القَدْرِ و صَیّرْ أموری فیهِ من العُسْرِ الى الیُسْرِ و اقْبَلْ مَعاذیری و حُطّ عنّی الذّنب و الوِزْرِ یا رؤوفاً بِعبادِهِ الصّالِحین.
خدایا امشب و امروز فضل لیلۀ قدر را به من روزی کن و امور مرا از سختی به آسانی تبدیل کن و عذر مرا بپذیر و بار گناهان را از من بریز، ای کسی که نسبت به عباد صالحین خود رئوف هستی.

شب بیست و هفتم فضیلت خاصی دارد و احتمال شب قدر بودن در آن هست. منظور از لیلةالقدر، تمام لیلۀ قدر است که البته شامل نصف شب‌ها هم می‌شود. اینکه گفته می‌شود لیلة قدر را درک کنید منظور بخشی از آن است والا، در حدیث است که خود این لیله منظور حضرت صدیقه طاهره فاطمه زهرا (س) است.
لیلۀ قدر، ظرف استعداد است. قرآن در لیلة قدر به ظرف گیرا و جادار پیغمبر (ص) نازل شده است. ظرف او از همه وسیع‌تر بود و لذا قرآن را گرفت.
لیلۀ قدر، ظرف استعداد گیرندۀ جمیع تجلیات الهی است. در این شب، فیض خدا می‌بارد، ظرف‌هایتان را به طرف آسمان بگیرید تا پر‌شود. شب قدر یعنی همین! یعنی آن لحظه در عمر پیش‌ آید که خدا عنایت‌ کند و روی ظرف دلمان را به عنایاتش بچرخاند. چون می‌بارد، در یک لحظه پر ‌می‌شود، حالا هر کس و با هر استعدادی که باشی. وقتی ظرف لیلۀ تو به سوی عنایت خدا آمد و ظرف هستی‌ات را پر ‌کردند، وصل إلی الله می‌شوی. اینگونه برای شخص رجوع إلی الله حاصل می‌شود و به مقام امن و راحت وارد می‌شود و آرام می‌گیرد.

بر گرفته شده از کتاب سّری از عشق

(شرح عرفانی ادعیه ماه مبارک رمضان)

عارف توحیدی سید علی نجفی      

جدیدترین کتاب انتشارات شمس‌الشموس

 

 مناسبت‌ها 

الهی الهی

کریم بنده نواز!

 تو گفتی که توی این ضیافتخونه فیض و بخششت برای هیچ کس منعی نیست. در به روی همه بازه و خوان کرم گسترده. حالا این منم که فقیر و خسته اومدم در خونه‌ات. تمام خستگی یک سالم رو جمع کردم آوردم. خسته تنهایی‌ام، خسته گناه، خسته غفلت، خسته دیر شدن...
الهی...الهی... اکرمنی حین الضیافـة
دستام خالیه. کوله پشتیم خالیه. فقط میدونی چی آوردم؟ یه دنیا امید. ببین همه وجودم داره فریاد میزنه: انا ضیفک الراجی...انا ضیفک الراجی... آخه مهمونیه توئه. مهمونی کریمه. خودت دعوتم کردی. مگه میشه به مهمونت بی‌اعتنایی کنی؟
الهی... الهی
انا ضیفک الجائع
خدا من مهمون گرسنه تواَم.گرسنه نورانیتم...گرسنه توحیدم...گرسنه پاکی و طهارتم... وجودم خالیه...سینه‌ام خالیه...آه.. انا ضیفک الجائع
انا ضیفک العطشان. اگه بدونی چقدر تشنه‌ام؛ تشنه حقیقتم...جهالت تمام وجودم رو گرفته. تو اینقدر کرمت زیاده، اینقدر بخشنده‌ای که نه تنها سر سفره مهمونت رو اکرام می‌کنی بلکه وقتی داره میره هم حسابی کوله پشتیش رو پر می‌کنی که مبادا از مهمونیت دست خالی بره بیرون.
پس مولای کریمم أکرِمنی حینَ الضیافه و قَرِبنی بعدَ ضیافه...
چه ریخت و پاشی کردی. علی رو میزبان این ضیافت کردی... به به.دیگه بالاتر از این چی میتونه باشه؟ دیگه اشرافی‌تر از این مهمونی هم هست؟

ای خدای علی!
بعلی الاعلی اکرمنا یا کریم
بوجه علی الکریم اکرمنا یا کریم
الهی به علی به علی به علی اکرمنا یا کریم

اشاره (۲۳)

دعای روز بیست و ششم ماه مبارک رمضان

اللهمّ اجْعَل سَعْیی فیهِ مَشْکوراً وذَنْبی فیهِ مَغْفوراً وعَملی فیهِ مَقْبولاً وعَیْبی فیهِ مَسْتوراً یا أسْمَعِ السّامعین
خدایا! کوشش مرا در این ماه مشکور و گناهم را مغفور و عملم را مقبول و عیبم را مستور بدار، ای شنونده‌ترین شنوندگان

 

 

ما عیوب بسیاری داریم از قبیل: ضعف ‌نفس، گناهان، عدم توکل بر خدا، ندیدن ریشه کار و دل‌های کوچکمان است که با غم یا شادی کوچکی پر و لبریز می‌شود و از همه عیوب بالاتر، عیب فقر است. فقیریم! فقیری که سر تا پای وجودش فقر است. فقر همه وجود ما را گرفته است ولی خدا به فضلش این عیب را جبران و مستور می‌کند. ستر حقیقی خدا این است که خداوند تبارک و تعالی دائماً عیوب، نقص‌ها و کسری‌های ما را پر می‌کند. اگر خدا سترش را بردارد، همه مفتضح می‌شویم. انبیاء این موضوع را بیشتر می‌فهمیدند، نیاز خود را به ستر خدا بیشتر می‌دیدند لذا وقتی مناجات می‌کردند مثل عبد‌گناهکار، مجرم‌جنایتکار حرف می‌زدند.
حضرت آیت‌الله آملی تشبیه خیلی زیبایی دارند، فرمودند: وقتی می‌خواهید دیدن کسی بروید بالاخره رسم است که هدیه‌ای ببرید اما به درگاه خدا چه هدیه‌ای ببرید که آن‌جا نباشد؟ چون هدیه باید چیزی باشد که آن شخص نداشته باشد، تحفه باشد. اما شما هر هدیه‌ای به درگاه خدا ببرید آن‌جا هست چون او مبدأ وجود است ولی چیزی وجود دارد که آن‌جا نیست و آن فقر است لذا با ذلت و فقر به درگاه خدا بروید. شما عیوب خود را معترف باشید ولی از خدا بخواهید آن را بپوشاند. پوشیدنش این‌گونه است که خدایا! نیازهای ما را برطرف کن، خدایا! نقص‌های ما را برطرف کن.
 

بر گرفته شده از کتاب سّری از عشق

(شرح عرفانی ادعیه ماه مبارک رمضان)

عارف توحیدی سید علی نجفی      

جدیدترین کتاب انتشارات شمس‌الشموس

 مناسبت‌ها 

دعای روز بیست و پنجم ماه مبارک رمضان

اللهمّ اجْعَلْنی فیهِ محبّاً لأوْلیائِكَ و مُعادیاً لأعْدائِكَ مُسْتَنّاً بِسُنّةِ خاتَمِ انْبیائِكَ یا عاصِمَ قُلوبِ النّبییّن.
خدایا در این روز، مرا محب اولیا و دشمن اعداء خود قرار بده، در حالی که پیرو رسم و سنت خاتم‌الانبیاء هستم، ای نگاه دارندۀ قلوب نبیین.

مؤمن باید "محبّاً لأوْلیاء و مُعادیاً لأعْداء" باشد. خداوند تبارک و تعالی آدم بی‌غیرت را دوست ندارد. این غیرت است و غیرت، حالتی برخاسته از نور توحید است که انسان از اعدا بدش می‌آید و اولیا را دوست دارد. این تولی و تبری، عمل قلب است که برای خداست؛ خدا این عمل را می‌پذیرد.
اگر کسی محبت داشته‌ باشد و از روی محبت کار‌کند، جزء مقربین است. کسانی که جاذبۀ عملشان محبت است هدایت می‌شوند و محبت است که عاقبت، سالک را از خود خلاص می‌کند. گاهی حتی در محبت مجازی خلاص می‌کند، چه برسد به محبت حقیقی! محبت محبوب از جهتی نور است چون روشنی دل است و از جهتی نار است چون اغیار را در دل می‌سوزاند.
وقتی محبت آمد، اولین اثر آن، درک لذت عبادت و ذکر محبوب است؛ نماز که می‌خواند، خسته نمی‌شود و سجده را طول می‌دهد و لذت می‌برد. شور و عشق وقتی غالب شد، عاشق خودش را فراموش می‌کند و در خود و همه‌جا معشوق را می‌بیند.

 

بر گرفته شده از کتاب سّری از عشق

(شرح عرفانی ادعیه ماه مبارک رمضان)

عارف توحیدی سید علی نجفی      

جدیدترین کتاب انتشارات شمس‌الشموس

 مناسبت‌ها 

 

آن شب قدری که گویند اهل خلوت امشب است...

خدایا! این شب‌ها میاد و میره، ما تو عمرمون چند تا از این شب‌ها می‌تونیم ببینیم، تویی که می‌مونی

                                     یا باقی! به ما رفتنی‌ها رحم کن                              
یا مجیب من لا مجیب له

من آسمون برم زمین بیام کسی غیر از تو جواب من رو نمیده...

 

 

خدایا! میشه هر چی حساب و کتاب دارم امشب پاک کنی، میشه من رو با گذشته‌ام خجالت ندی،گذشته خودم رو که نگاه می‌کنم نا امید میشم. نمی‌خوای امشب امیدوارم کنی؟

 

       این دیده نیست لایق دیدار تو            چشمی دگر بده که تماشا کنم تو را  

تو این دنیا همه چیز زشته، تو فقط قشنگی. یه چشمایی از امشب به من بده که دیگه غیر از تو رو نبینه. چشمی که وقتی داره به تو نگاه می‌کنه همه جا رو روشن ببینه، چشمی که وقتی به آسمون نگاه می‌کنه دیگه هیچ پرده‌ای رو نبینه

سبحانک یا لا اله الا انت، الغوث الغوث خلصنا من النار یا رب
 

آدم وقتی احتیاج به خلاص رو در خودش ببینه اگر هم نگه باز خلاصش می‌کنند. اما وقتی خودت رو غرق نبینی، داری تعارف می‌کنی. هر چی هم خلصنا بگی اثری نداره. تو اول باید از جهنم خلاص بشی تا خیر در تو معنی بده .
خدا آزادم کن از دست این نفسم ، از دست بچه بودن ،کوچیک بودنم ،بی‌خود بودنم...
بعضی وقت‌ها فکر می‌کنم من چه آدم بی‌خودیم، بی‌خود می‌دونی یعنی چی؟ یعنی باشی نباشی فرقی نمی‌کنه. هیچ گرد و خاکی رو از جلوی پای امام زمان نمی‌تونی پاک کنی. این بی‌خودی نیست؟!

اشاره (۲۲) 

دعای روز بیست و چهارم ماه مبارک رمضان

"اللهمَّ انّی اَسئَلُكَ فیهِ ما یُرضیكَ وَ اعُوذُبِكَ مِمّا یُوذیكَ وَ اسئَلُكَ التَّوفیقَ فیهِ لان اُطیعَكَ وَلا اَعصیَكَ یا جَوادَ السائِلین"
خدایا! در این روز و در این ماه، هر آن چیزی که تو را راضی می‌کند از تو مسئلت می‌کنم و از هر آن چیزی که تو را اذیت می‌کند به تو پناه می‌برم و از تو توفیق این‌که تو را اطاعت کنم و معصیت نکنم طلب دارم ای جود‌کننده به سائلان
 

 

خدایا! هر آن چیزی که تو را راضی می‌کند، از تو مسئلت می‌کنم.
آن چیست؟ معیار اعمالی که رضای‌خدا را جلب می‌کند دست ما نیست چون در حجاب‌های بسیار هستیم و لذا فرمود: تمام حسناتی که برایتان پیش می‌آید حتی اگر کوچک باشد انجام دهید. شاید یک حسنه‌ای که به ظاهر خیلی کوچک است و تو اصلاً آن را به حساب نمی‌آوری، عند‌الله خیلی عظیم است و خدا را از تو راضی می‌کند. روایت هم داریم که اگر خدا راضی شد، می‌گوید من از تو راضی هستم، گناهان گذشته و آینده‌ات را بخشیدم. رضای خدا در اعمال مخفی است.
خدایا! من نمی‌دانم کدام عمل تو را راضی می‌کند، من همان عمل را از تو تقاضا می‌کنم.
باید از هواهای‌نفسانی گذشت و فقط به دنبال جلب رضایت ولی‌الله که قهراً رضایت‌الله است بود و الا قلب ولی‌خدا را ناراضی می‌کند و می‌خواهد رضای‌خدا را از کانال دیگری جلب کند این محال است. محل و مجرای سخط و رضای خدا اینجا است.
 

یا وَلِيَّ اللَّهِ إِنَّ بَيْنِي وَ بَيْنَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ ذُنُوباً لاَ يَأْتِي عَلَيْهَا إِلاَّ رِضَاكُمْ‏ فَبِحَقِّ مَنِ ائْتَمَنَكُمْ عَلَى سِرِّهِ وَ اسْتَرْعَاكُمْ أَمْرَ خَلْقِهِ وَ قَرَنَ طَاعَتَكُمْ بِطَاعَتِهِ‏لَمَّا اسْتَوْهَبْتُمْ ذُنُوبِي وَ كُنْتُمْ شُفَعَائِي
 

موالی من! من گناهکارم ولی شما باید شفیع شوید و این دعا که می‌گوید: " اَسئَلُكَ فیهِ ما یُرضیكَ" همین است. اگر شما راضی شدید، مایه رضایت خدا است، باید شما راضی شوید.
 

بر گرفته شده از کتاب سّری از عشق

(شرح عرفانی ادعیه ماه مبارک رمضان)

عارف توحیدی سید علی نجفی      

جدیدترین کتاب انتشارات شمس‌الشموس

 مناسبت‌ها 

 

‌‎‍لیلةالقدر خیر من ألف شهر

شب قدر در نگاه علامه طباطبایی(ره)
برگرفته از تفسیر المیزان- سوره های « قدر» و «دخان‏»

 

شب قدر یعنى چه؟مراد از قدر، تقدیر و اندازه‌‏گیرى است و شب قدر، شب اندازه‏‌گیرى است و خداوند متعال دراین شب حوادث یک سال را تقدیر مى‌‏کند و زندگى، مرگ، رزق، سعادت و شقاوت انسان‌ها و امورى از این قبیل را دراین شب مقدر مى‌‏گرداند.
شب قدر کدام شب است؟
در قرآن کریم آیه‌‏اى که به صراحت ‏بیان کند شب قدر چه شبى است دیده نمى‌‏شود. ولى از جمع‏‌بندى چند آیه از قرآن کریم مى‌‏توان فهمید که شب قدر یکى از شب‌‏هاى ماه مبارک رمضان است..
 عدم تعین یک شب به جهت تعظیم امر شب قدر بوده تا بندگان خدا با گناهان خود به آن اهانت نکنند.

وقایع شب قدرالف- نزول قرآن
ب- تقدیر امور
 شب قدر به طورى که از آیه «فیها یفرق کل امر حکیم.‏» برمى‌‏آید شبى است که امور از مرحله اجمال و ابهام به مرحله فرق و تفصیل بیرون مى‌‏آیند.ج- نزول ملائکه و روح
بر اساس آیه شریفه « تنزل الملئکه والروح فیها باذن ربهم من کل امر.»( قدر / 4) ملائکه و روح در این شب به اذن پروردگارشان نازل مى‌‏شوند.

د- سلام و امنیت
قرآن کریم در بیان این ویژگى شب قدر مى‌‏فرماید: «سلام هى حتى مطلع الفجر.»( قدر / 5 ) کلمه سلام و سلامت ‏به معناى عارى بودن از آفات ظاهرى و باطنى است. و جمله «سلام هى‏» اشاره به این مطلب دارد که عنایت الهى تعلق گرفته است‏ به این که رحمتش شامل همه آن بندگان بشود که به سوى او روى مى‌‏آورند و نیز به این که در خصوص شب قدر باب عذابش بسته باشد. 

سلام‌پژوهی(۱۶)

ادامه نوشته

توحید بر ما عرضه کن تا بشکنیم اصنام را

 

آرزوی آرزو

دعای روز بیست و سوم ماه مبارک رمضان

اللهمّ اغسِلْنی فیهِ من الذُّنوبِ و طَهِّرْنی فیهِ من العُیوبِ و امْتَحِنْ قَلْبی فیهِ بِتَقْوَى القُلوبِ یا مُقیلَ عَثَراتِ المُذْنِبین.

خدایا در این روز مرا از گناهان بشوی و از عیب‌ها پاک کن و دلم را برای تقوا و پرهیزکاری خالص کن، ای کسی که لغزش‌های گنهکاران را نادیده می‌گیری.

 

 

روز بیست و سوم ماه مبارک رمضان است، ماه رمضان در این روز به اوج خود می‌رسد. در این روز ان شاءالله به مرتفع‌ترین قلّۀ ماه مبارک رمضان دست پیدا می‌کنیم و لذا دعا هم بر وزن این مرتفع‌ترین قلّه به این صورت آمده است که غفران و بخشش را در تمام جوانب از خدا تقاضا می‌کنیم.
گناه، رحمت خدا را قطع می‌کند. نجاست گناه، صد برابر بدتر از نجاسات ظاهری است. نجاسات ظاهری با آبی شسته و پاک می‌شود ولی برای پاک شدن نجاسات گناه باید گنهکار را سال‌های سال بسوزانند و این گونه نیست که به آبی پاک شود. البته اگر خدا عنایت کند، فقط در دار دنیا و با آب توبه و اشکی شسته می‌شود. وقتی که می‌خواهند اهل جهنم و گناهکاران را وارد جهنم کنند، آنها مهلت می‌خواهند و به حال زار خودشان گریه‌های طولانی می‌کنند. ملکی می‌گوید این قدر بیهوده گریه نکنید. اگر یک شبی در دار دنیا این گریه‌ها را کرده بودید، خدا گناهانتان را شسته بود. خدایا گناهان مرا بشوی تا کلاً پاک شود، نه اینکه روی آن پاک شود اما زیر آن بماند. چون اگر بماند، شیطان رو کرده و بدبختمان می‌کند و کم کم آن را دوباره ریشه‌دارتر می‌کند و دل خراب می‌شود. 

بر گرفته شده از کتاب سّری از عشق

(شرح عرفانی ادعیه ماه مبارک رمضان)

عارف توحیدی سید علی نجفی      

جدیدترین کتاب انتشارات شمس‌الشموس

مناسبت‌ها 

 

دعای روز بیست و دوم ماه مبارک رمضان

اللهمّ افْتَحْ لی فیهِ أبوابَ فَضْلَكَ وأنـْزِل علیّ فیهِ بَرَكاتِكَ وَوَفّقْنی فیهِ لِموجِباتِ مَرْضاتِكَ واسْكِنّی فیهِ بُحْبوحاتِ جَنّاتِكَ یا مُجیبَ دَعْوَةِ المُضْطَرّین
خدایا! در این روز درهای فضل خویش را به روی من بگشا و برکات خود را بر من فرو فرست و مرا به کارهایی که باعث خشنودی تو می‌شود موفق بدار و در وسط بهشت‌های خود ساکنم کن، ای پاسخ دهنده دعای بیچارگان

پیغمبر فرمودند: هر کس وارد بهشت می‌شود به فضل خدا وارد می‌شود. پرسیدند: یا رسول‌الله، حتی شما هم به فضل او وارد بهشت می‌شوید؟ فرمود: بله، حتی من.
معنی ابواب فضلک چیست؟ یعنی عصاره ماه رمضان، یعنی عنایت بی‌قید و شرط خدا. وقتی فضل خدا بیاید، پشت‌سر آن پیوسته توفیقات دیگر هم می‌آید و انسان نمی‌فهمد از کجا می‌آید.
اگر باب فضل باز شد، کار را به گونه دیگری می‌کند. کسانی که منظرشان فضل خداست، دارای شرح صدر بسیار هستند. انسان به فضل خدا از خطرات هم مصون می‌شود. اگر کسی نتواند فضل خدا را مطالبه کند، خطر سقوط دارد و ممکن است شیطان او را ساقط کند و دیگر پناهگاهی نداشته باشد اما کسی که ابواب فضل برایش باز است، در همان جایی که دارد ثابت می‌ماند و یأس از خدا برایش پیدا نمی‌شود. فرمود: اگر تمام سیئات انسان را جمع بزنند و در یک کفه میزان بگذارند، سبک‌تر از یأس من الله است.
رسول‌الله (ص) فرمودند: محبت علی(ع) حسنه‌ای است که هیچ گناهی نمی‌تواند آن را ساقط کند و بغض علی (ع) سیئه‌ای است که اگر تمام حسنات عالم را آورده باشد، فایده ندارد.

آقای من! سرچشمه بقا و هستی و فیوضات در دست شما باشد و ما بیچارگان این گونه مطرود باشیم؟!

بر گرفته شده از کتاب سّری از عشق

(شرح عرفانی ادعیه ماه مبارک رمضان)

عارف توحیدی سید علی نجفی      

جدیدترین کتاب انتشارات شمس‌الشموس

مناسبت‌ها 

 

با علی تا عرش اعلی می‌رویم...

 

نما متن

بنال ای سینه هنگام غم آمد

امشب، شب فرو چکیدن قطره قطره دل هاست، شب گریه ستاره‌هاست. امشب، زمین سیاه پوش غمی سرخ است و فردا، جاری ناله در همه‌سو پیداست. امشب دل آسمان گرفته و آرامش از همه جا رخت بر بسته است، و فردا طوفان سهمناک حادثه‌ای تلخ، دل‌های مؤمنان خدا را سخت می‌لرزاند. فردا پرندگان آسمان، پروازی سیاه می‌کنند، پروانه‌ها به گل‌ها تسلیت می‌گویند و قاصدک‌ها، دیگر خبری از شادمانی و سرور زمزمه نمی‌کنند. فردا، همه‌جا و همه‌چیز به رنگ عزاست.

تویی آن که میم مشیّتت، زده نقشِ صورتِ کاف و نون  

                                         به کتابِ عِلم تو مُندرج، بُوَد آن‌چه کان و ما‌یکون

فلک و زمین به اراده‌ات، شده بی‌سکون شده با سکون 

                                           تویی آن مُصوّرِ ما‌خَلَق، که من الظّواهر و البطون

 بُوَد این عوالم کُن فکان، اثرِ فعال تو یا علی

 

امام علی(ع) در روز جمعه، سیزدهم ماه رجب سی‌ام عام الفیل، در میان کعبه معظمه دیده به جهان گشودند. حضرت علی(ع) نخستين فرزند خانواده هاشمی است که پدر و مادر ایشان هر دو فرزند هاشمی‌اند. پدرشان ابوطالب فرزند عبدالمطلب فرزند هاشم بن عبدمناف است و مادر آن حضرت، فاطمه دختر اسد فرزند هاشم بن عبدمناف مي‌باشد.
مدت امامت حضرت به مدت 30 سال است، كه در پنج سال آخر زندگى خلافت مسلمانان را نيز بر عهده داشتند.
امیرالمومنین(ع) در 21 رمضان سال 40 هجرى، بر اثر ضربت شمشير مسمومى كه عبدالرحمن بن ملجم مرادى لعنه الله علیه (از بازماندگان خوارج نهروان) در شب 19 رمضان بر فرقشان فرود آورده بود به شهادت رسیدند.
كنيه ایشان ابوالحسن، ابوالحسين، ابوتراب و... است و القابشان اميرالمؤمنين، سيّد الوصيين، سيّد الأوصياء، امام المتّقين، يعسوب المؤمنين، اسدالله غالب، صهر رسول الله، حيدر، مرتضى، وصى و... می‌باشد.

آیت الله جوادی آملی: «مدح نبوى از عنصر علوى، از حدود قرآن كريم تجاوز نمی‌‏كند و نبى اكرم(ص)، على(ع) را در محدوده «قل هو اللّه أحد» ارزيابى، و چنين می‎‌‏فرمايد: يا على! تو چون «قل هو اللّه أحد» هستى كه اگر كسى آن را يك ‏بار بخواند ثواب يك‏‌سوم قرآن، و اگر دو بار بخواند ثواب دوسوم آن، و اگر سه بار بخواند ثواب كل آن را می‌برد. يا على! اگر كسى تو را با قلب دوست بدارد مانند آن است كه يك ‏‌سوم قرآن را خوانده باشد و اگر، افزون بر محبت قلبى، با زبان هم از تو سخن بگويد و تو را يارى كند گويى دوسوم قرآن را تلاوت كرده، و اگر با قلب مِهرت را بپذيرد و با زبان از ولايتت حمايت كند و با اعضا و جوارح در راهت قدم بردارد، گويى كه تمام قرآن را خوانده است.
على (ع) درباره خود می‌‏فرمايد: «ما للّه نباء أعظم منّي» (براى خداوند خبرى در عالم مهم‏تر از ولايت من نيست). نيز فرموده است: «ما للّه آية اكبر منّي» (براى خداوند آيت كبرايى غير از من نيست.)».

 

حدیثی از امام علی(ع): إن لَم تَکُن حَلیماً فَتَحَلَّم فَإِنَّهُ قَلَّ مَن تَشَبَّهَ بِقَومٍ إِلّا أوشَکَ أن یَکونَ مِنهُم؛
اگر بردبار نیستی خود را بردبار جلوه ده، زیرا کمتر کسی است که خود را شبیه گروهی کند و بزودی یکی از آنان نشود.
    ای مردم عالم علی و آل علی مشعل نوراند

                                 بی نور علی مردم عالم همه کورند       

یا امیرالمومنین یا علی بر قلب تاریکم بتاب و مرا تا اوج در نور غوطه‌ور کن تا جایی که جز تو نبینم و جز تو نگویم و جز صدای تو چیزی نشنوم...
ذره عاشق نور است و من نیز چون ذره‌ای بی‌قرار، هوای عاشقی دارم. بنیاد وجودم را به آتش کش ای حقیقت عشق؛

 

تا مستانه بر خاک درت مقیم شوم.

 

مناسبت‌ها

قصۀ بهشت ...

   

    ای قصـــّۀ بهشــت ز کویـت حکایتــی

شـــرح جمـــال حــور ز رویـت روایتـی   

    انفاس عیسی از لب لعلــت لطیفـه‌ای

آب خضــر ز نــوش لبـــانـت کنـــایتــی   

    هـر پـاره از دل من و از غصــه قصّه‌ای

هر سطری از خصال تو وز رحمت آیتی   

    کی عطرسای مجلس روحانیـان شدی

گل را اگــر نـه بــوی تــو کردی رعایتی   

    در آرزوی خـــاک در یـــار ســــوختیـــم

یـاد آور ای صبــا کـه نکـردی حمـایتـی    

    در آتـش ار خیال رخـش دسـت می‌دهد

ساقـی بیـا کـه نیست ز دوزخ شکایتـی   

    دانی مراد حافظ از این آه و ناله چیسـت

   از تــو کرشمــه‌ای وزخســـرو عنـایتـی