با ادب دست هایت را بالا بگیر و...

آقای دولابی ره: پیامبر خدا (ص) فرمود: بخوانید خدا را. یعنی دعا کنید. از خدا درخواست کنید، با خدا حرف بزنید. اُدعوا الله خدا را دعوت کنید، خدا ما را دعوت کرده، ما هم خدا را دعوت کنیم و انتم موقنون بالاجابه، شما مومن هستید و ایمان دارید به اجابت خدا. یعنی خدا هم قبول کرده و به شما اجازه داده است که دعا کنید. از او بخواهید، دعوتش کنید و انتم موقنون بالاجابه، دعایتان اجابت شده است که دعا میکنید.
یعنی اجابت قبل از دعاست. یک وقت نگویید هرچه دعا میکنیم مستجاب نمیشود. اگر خدا نمیخواست شما نمیتوانستید دعا کنید. وقتی با حال دعا با خدا حرف میزنیم، این را خدا خواسته که نصیب ما شده است.
ادعوا الله و انتم موقنون بالاجابه(۱) یعنی مومن به اجابت هستید. قلب شما متوجه شده است. بیجهت دستها را بالا نگرفتهایم، خودش اول اجابت کرده است، بعد ما دعا کردهایم. او اجابت کرده بود، بعد دست ما بالا آمد. شک نداشته باشید، حرف سست نزنید، که بگویید معلوم نیست دعای ما به اجابت رسید یا نه!
از آن طرفش را هم میگوید: اعلموا، باخبر باشید، انّ الله لا یستجیب دعاء من قلبه غافل(۲)، دلی که غافل باشد دعایش مستجاب نمیشود، کلام را به خدا نمیرساند. خیلی شل صحبت میکند، قلبی که غافل است دعا نمیکند. نمیداند چه چیزی برایش خوب است، نمیداند چه چیزی بخواهد، اصلاً به ندانستن هم نمیرسد چون قلب غافل است و دل جای دیگر است.
این روایت میگوید آنکه دلش این طرف و آن طرف است، دعایش بالا نمیرود. گاهی دعا یک آسمان بیشتر بالا نمیرود. گاهی دو آسمان و سه یا چهار آسمان و متوقف میشود.مثل یک جرثقیل که باید درست کار گذاشته شود تا شی را سالم به بالا برساند، دستگاه دل را هم باید قشنگ درست کرد تا دعا به مقصد برسد. البته شما نمیتوانید این کار را بکنید، خدا این کار را انجام میدهد.
پس اول روبرویت را قشنگ خلوت کن. اگر بدهی به کسی داری بپرداز. اگر استغفار برای گناه داری استغفار کن، اول فکر کن. ببین اگر راه فرج دیگری داری، اگر کس دیگری هست که کارت را انجام دهد سراغ او برو. اما اگر دیدی هیچ کس نیست، با ادب دستهایت را بالا بگیر و از خدای خودت چیز بخواه.
۱. مستدرک الوسائل جلد۵ ص ۱۹۱
۲. مدرک قبلی




وقتي حيات خلوت دلها، پرشده است از ازدحام "روزمرگي"، جا براي خدا هم تنگ ميشود! بايد جايي ميساختيم، شبيه خانۀ شيشهاي ماهيها، که گاهي دل تنگمان را مثل ماهي قرمز لغزاني از تنگ سينه بيرون آوريم و هجرت کنيم به آبي زلالش!