هرچه هستم از توام بهر توام ای بینیاز
یا ایها الناس انتم الفقراء الی الله... شما محتاج
خدایید... نه محتاج دیگران...
خدایا من محتاج یاری توام نه محتاج کمک دیگران. محتاج رضایت و خشنودی توام نه رضا و
خشنودی دیگران. خدایا من محتاج شفا و طبابت توام نه درمان دیگران. خدایا من محتاج
توجه توام نه دیگران. محتاج محبت توام نه دیگران. محتاج دوستی با توام نه دیگران...
من فقیر توام. فقیر تو... نه دیگران... خدا میخواد بنده اش بفهمه که فقط یک نفر تو
زندگیش هست که باید دست نیاز به سمتش دراز کنه. اگه اینو فهمید و دست نیازش رو به
سمت خدا دراز کرد اونوقت خدا هم حسابی کاسه اش رو پر می کنه
یا طبیب من لا طبیب له
یا امــــان من لا امان له
یا حبیب من لا حبیب له
یا حــرز من لا حـرز له
اون مواقعی باید اینو یادم بیاد که خودم رو اسیر آدمهای نیازمند و دست خالی مثل
خودم کردم و چشم امیدم به اینه که اونها احتیاجم رو تو هر زمینهای رفع کنن
الهی فقری لا یغنیه الا عطفک و احسانک و حاجتی لا یقضیها غیرک...
وقتي حيات خلوت دلها، پرشده است از ازدحام "روزمرگي"، جا براي خدا هم تنگ ميشود! بايد جايي ميساختيم، شبيه خانۀ شيشهاي ماهيها، که گاهي دل تنگمان را مثل ماهي قرمز لغزاني از تنگ سينه بيرون آوريم و هجرت کنيم به آبي زلالش!