ای قـبلـه حــرم، حــرمِ سـامــرای تـو
 بـیت الـولای دل حــرم بـا صـفـای تـو

 

رضـوان بدان جلال و شـرف سائل درت
خورشید سجده برده به صحن مطهرت 

 

روح رضـاسـت در نـفـس روح پرورت

نامت حسن نه بلکه حسن پای تا سرت

 

میراث زهــد و نــور هـدایت ز هـادیت
علــم امـــام هـشـتـم و جــود جـوادیت

 

ای زخـم دل همـاره فزون از ستاره ات

از مـا سـلام بـر جـــگـر پـاره پـاره ات

 

 یابـن الحـسن از این همه بیداد، الامان
عـجّـل عـلی ظهورک یا صاحب الزمان