سلام  

ای سنــــد غربت تـو قبــر تـو                     
                                   صبر شده خون جگر از صبر تو
اشــک بده تا کـه نثـارت کنم                     
                                   گریه چو شمع شب تارت کنم

قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبي عَلَيْهِ السَّلام: عَجِبْتُ لِمَنْ يُفَكِّرُ في مَأكُولِهِ كَيْفَ لايُفَكِّرُ في مَعْقُولِهِ، فَيَجْنِبُ بَطْنَهُ ما يُؤْذيهِ، وَيُوَدِّعُ صَدْرَهُ ما يُرْديهِ.
امام حسن مجتبي عليه السلام فرمود:

تعجّب مي كنم از كسي كه در فكر خوراك و تغذيه جسم و بدن هست ولي درباره تغذيه معنوي روحي خود نمي انديشد، پس از غذاهاي فاسد شده و خراب دوري مي كند. و عقل و قلب و روح خود را كاري ندارد ـ هر چه و هر مطلب و برنامه اي به هر شكل و نوعي باشد استفاده مي كند. 

«بحارالأنوار، ج ۱، ص ۲۱۸، ح ۴۳ »