سلام  

کوثر اشـک من از سـاغر و پیمـانه ی تـــوســت

دل آتـــش‌زده‌ام، شـمـع عـزاخانه ی تـــوســت

جـگر سوخــته، خـاکـستر پـروانـه ی تـــوســت

شـعـلـه‌هـای دلــم از آه غریبـانـه ی تـــوســت

ای تــــراب قــــدم زائـــر کـــویــت گِـل مـن

وی خــراســان تــو تـا صـبـح قـیامــت دل مـن

درد جـان را تـو طـبـیبـی تـو طـبـیبـی تـو طـبـیب

بــزم دل را تـو حـبـیبـی تـو حـبـیبـی تـو حـبـیب

بــی تـولّای تـو دل را نــه قــرار و نــه شـکــیـب

تـو غــریب الـغـربـایـی و هـمه خـلـق، غـــریـب

نـه خراسان که سماوات و زمین حـائـر تـــوسـت

دور و نــزدیـــک نـدارد، دل مــا زائـر تـــوسـت

امام رضا علیه السلام می فرمایند:

مَـن فـرّج عن مـومـن فـرّج الله عَن قَلبه یـَوم القیامه؛ 

هر کس اندوه و مشکلى را از مومنى برطرف نماید خداوند در روز قیامت انـدوه را از قلبش بر طرف سازد.

اصول کافى، ج ۳، ص ۲۶۸