آفتاب و بارون هر دو می‌تونند بیانگر نعمتهای خداوند باشند. هر دو یکسان جاری میشند و بسیار لطیف هستند.
اما فکر می‌کنید نعمتهای خدا که به ما می‌رسند از کدوم جنس هستند: بارون یا آفتاب؟اگر وجود ما مثل ظرفی باشه، نعمتهای خدا چه مادی و چه معنوی (مانند نعمت هدایت یا تقوی) از جنس بارونه که درون آن پر شده یا از جنس آفتاب؟
برای کمک به تفکرتون چند تا خصوصیاتشون رو میگم:
بارون که در ظرف جاری بشه، ظرف پر میشه و دیگه جا نداره ولی آفتاب داخل ظرفی بتابه باز هم ظرف پر نمیشه و احساس خالی بودن میکنه، احساس استغنا نمیکنه.
بارون داخل ظرفی رو پر میکنه و تموم میشه ولی آفتاب داخل ظرفی بتابه به محضی که آفتاب قطع بشه ظرف هم خالی میشه، دیگه هیچی نداره. یعنی آن به آن آفتاب باید بتابه تا ظرف روشن بمونه.
ظرف وقتی به خودش نگاه میکنه، خودش رو بدون آفتاب سیاه میبینه، چون آفتاب عامل روشنائی بوده
ولی ظرف در برابر بارون، خودش رو ظرفی قابل جمع کردن بارون میبینه. یک حجم که بارون درونش میتواند ریخته شود.
شما چه خصوصیات دیگری می‌تونید بیان کنید؟
                                    یا دلیل من لا دلیل له
                                                               یا عماد من لا عماد له
                                                                                         یا دلیل المتحیرین