متن زيارت عاشورا، بر عظمت آن گواه است؛ خصوصا با ملاحظه آنچه در سند زيارت رسيده است كه حضرت صادق(عليه‌السلام) به صفوان مى‌فرمايد: اين زيارت و دعا را بخوان و بر آن مواظبت كن. به درستى كه من چند چيز را بر خواننده آن تضمين مى‌كنم:۱. زيارتش قبول شود.۲. سعى و كوشش وى مشكور باشد. ۳. حاجات او هرچه باشد، برآورده شود و نااميد از درگاه خدا برنگردد.

 اى صفوان! اين زيارت را با اين ضمان، از پدرم يافتم و پدرم از پدرش... تا اميرالمؤمنين(عليه‌السلام) و حضرت امير نيز از رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم) و رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم) از جبرئيل و او هم از خداى متعال نقل می‌کند و هر كدام اين زيارت را با اين ضمان، تضمين كرده‌اند و خداوند به ذات اقدس خود قسم ياد نموده كه: «هركس اين زيارت و دعا را بخواند، دعا و زيارت وى را بپذيرم و خواسته‌اش هر چه باشد، برآورده سازم»

و از سند او استفاده مى‌شود كه زيارت عاشورا از احاديث قدسى است و همين مطالب، سبب شده است كه علماى بزرگ ما و استادان ما -با آن همه مشغوليت‌هاى علمى و مراجعاتى كه داشتند- به خواندن آن مقيد بودند تا جايى كه استاد ما، مرحوم حاج شيخ محمد حسين اصفهانى، از خداوند خواسته بودند كه در آخر عمرشان، زيارت عاشورا را بخوانند و سپس قبض روح شوند و دعاي‌شان هم مستجاب شد و پس از پايان اين زيارت، درگذشتند.

 سخنانی از آیت الله بهجت(ره)