امام حسین (ع) می‌خواست عشق رو اثبات کنه نه کینه و دشمنی رو؛ برای همین هم موقع شهادت امام، شمر می گه دیدم زیر لب چیزی میگه، خوب گوش دادم دیدم داره دعا می کنه: اینا امت پیامبرند، نمی فهمند، نکنه بلایی براشون نازل بشه...
نگاه حضرت به جریانات، نگاه عمیق بود. نمی‌خواستن با حاکمیت در بیفتن...علت حرکتشون رو حضرت اینطوری عنوان می‌کردن: " انما خرجت لطلب الاصلاح فی امه جدی"
حضرت میگن من پا شدم که اصلاح کنم. حضرت نگفتن پا شدم جنگ کنم؛ امام حسین(ع) هم خودش جمیل بود هم حرکت و نهضتش جمیل بود. الجمیل لایصدر غیر الجمیل.
حرکت حضرت یک حرکت اصلاحی بود نه حرکت جنگی.