یكي از اون چيزايي كه هم آبروي آدم رو تو آسمونا مي‌بره، هم توي دور و بريا و... دروغه. دروغ يا قوليه يا عملي.
خالي بستم! پيچوندم! پيچوندم يعني چي؟ يعني همون دروغ!
ماهايي كه دروغ به كثرت و كرّات تو زندگي‌مون ديده مي‌شه، كافيه يه كسي بهمون بگه دروغگو! چنان مي‌شكنيم! اين نشون مي‌ده زشتيش رو هنوز داريم درك مي‌كنيم! اگر از نسبت دروغ گريزان هستيم، يعني هنوز زشتيش رو مي‌دونیم و اين خيلي قشنگه هنوز! جاي اميدواري داره!
همون طور كه دروغ زشته، مجبور كردن آدما به دروغ هم زشته! گناه من، با تويي كه مجبورم كردي دروغ بگم، نصف مي‌شه! فشار رو از همديگه برداريم برا دروغ گفتن و دروغ‌سازي! تو اداره، تو خانواده و... فشار رو برداریم!
ولی در راستگویی رک نباشیم، یک حرف رو میشه در نهایت صداقت، لطیف بیان کرد. چون صداقت تیزی داره، تیزیش رو با اخلاق باید بگیریم. این یه هنره.
دروغ قبل از اين كه به گوش مخاطب برسه كه يه متر بيش‌تر فاصله نداره، اول امام زمان داره مي‌شنوه! همون كه ادعاي عشق و سرگشتگي و دنبالش گشتن رو داریم...
مواظب باشيم آبرومون پيش خدا و امام زمان نره!

اشاره