امام رضا علیه‌السلام فرمود:

عقل هیچ شخصی كامل نمي‌شود مگر در او ده امتياز باشد:

1- اميد به خير و نيكى از او وجود داشته باشد.
2- مردم از شر او در امان باشند.
3- كار خوب كم ديگران را زياد می‌‏انگارد.
4- كار خوب زياد خود را كم می‌شمارد.
5- از تقاضا و درخواست نيازمندان خسته نمي‌شود.
6- در طول زندگى از طلب علم ملول نمي‌گردد.
7- فقر در راه خدا برايش از ثروت بهتر است.
8- نزد او خوارى در رابطه با خدا از عزت در ارتباط با دشمن خدا محبوب‌تر است.
9- گمنامى برايش لذت بخش‌‏تر از شهرت است.

10- با هر كس برخورد كرد بگويد او بهتر از من و پرهيزكارتر از من است.

زيرا مردم دو نوعند: يك دسته واقعا بهتر و پرهيزكارتر از او هستند و يك دسته بدتر و پست‌‏تر.

وقتى شخصى را ديد كه از او بدتر و پست‌‏تر است بگويد شايد خوبى او در باطن است و پنهان بودن خوبيش به نفع اوست و خوبى من آشكار است كه شاید اين به ضرر من است.
اما وقتى كسى را ديد كه از او بهتر و پرهيزکارتر است در مقابلش تواضع مي‌نمايد تا به او برسد اگر چنين بود مقامى ارجمند يافته و به نيكى ياد می‌‏شود و برتر از اهل زمان خويش مي‌گردد.
 

بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج‏75، ص: 336

دوازده ماه تابان