امام رضا عليه‏السلام:

أمّا اللَّطيفُ فلَيسَ عَلى قِلَّةٍ و قَضافَةٍ و صِغَرٍ، ولكِنَّ ذلِكَ عَلَى النَّفاذِ في الأشياءِ، و الامتِناعِ مِن أن يُدرَكَ.
لطيف بودن خدا به معناى كمى و باريكى و خُردى نيست، بلكه به معناى نفوذ [علم و قدرت او] در اشياء و غيرقابل درك بودن است.

اصول کافی، ج2، ص122

 

او لطيف است؛ چون هم موجودات لطيف (بسيار خُرد) را آفريده و هم به چيزهاى ظريف و ريز آگاهى دارد. آيا نشانه صُنع او را در گياهان ظريف و غيرظريف و در آفريدن پيكرهاى ظريف و ريز جاندارانى چون كك و پشه و ريزتر از اين‌ها نمی‌‏بينى كه تقريباً به چشم ديده نمی‌شوند و از بس ريزند، نر و ماده آن‌ها و نوزاد و كهن‏زادشان از يكديگر باز شناخته نمی‌‏شوند. پس چون ريزى و ظرافت اين چيزها را ديديم، پى برديم كه آفريننده اين موجودات نيز لطيف و ظريف است.

التوحید، ج18، ص63

دوازده ماه تابان