صفات متقین در خطبه همام
یكي از صفات پارسایان اعتداله، پارسایان در همه چيز معتدلند؛ نه تندرو هستند، نه كندرو.
اعتدال یعنی انسانها بايد در نگاه به ديگران، نگاه به جامعه، به خانواده، به خودشون، به گذشتهشون، به مشكلاتشون، در نگاه توي همه چيز حد اعتدال رو نگه دارند.
اعتدال در نگاه به دیگران: همه انسانها تمام خوبيها رو ندارند اما هيچ انساني هم بدِ مطلق نيست. اگر نگاه آدمها نگاه زشتبيني باشه، چيزي نخواهد بود تا بتونند ازش لذت ببرن، هر بدي رو كه ديدند در ذهنشون اثر خواهد گذاشت. اين اثرات انسان رو افسرده ميكنه.
در نگاه به ديگران قبل از اينكه بدبين باشي، بايد خوشبين باشي.
اعتدال در نگاه به خود: اگر نسبت به خودت بدبين باشي، از بدبيني به ديگران بدتره، چون اين زشت ديدنِ خود اگر هميشگي باشه تمام فعاليتهات رو ازت ميگيره.
در نگاه به خودتون اعتدال داشته باشيد. هم خوبيها و داشتهها و هم نداشتهها رو ببين، تا اون داشتههاي تو سكوي پرش و برطرف كردن نداشتههات بشند.
اما خوشبينی زیاد هم جلوي حركت رو ميگيره، كسي كه فقط در خودش خوبي و زيبايي و حسن ميبينه، ديگه در خودش نقصي نخواهد ديد تا بخواد حركت كنه.
اعتدال در نگاه به آينده و هدفداري: در نگاه به آینده بعضيها خيلي دوربيناند، بعضيها خيلي نزديكبين. دوربيني نتيجهاش سقوطه و نزديكبيني هم انحراف به وجود مياره.
اشاره
وقتي حيات خلوت دلها، پرشده است از ازدحام "روزمرگي"، جا براي خدا هم تنگ ميشود! بايد جايي ميساختيم، شبيه خانۀ شيشهاي ماهيها، که گاهي دل تنگمان را مثل ماهي قرمز لغزاني از تنگ سينه بيرون آوريم و هجرت کنيم به آبي زلالش!