فرازهایی از دعای مکارم الاخلاق
آدمها باید برای خودشون تو زندگی برنامه داشته باشن. انسانهای بزرگ برای با خدا بودن یک زمان خاصی رو اختصاص میدن.
فراغت رو خدا از آسمون نمیندازه! هر چند خدا باید توفیق رو بده... اما کی این فراغت رو بهت میده؟ وقتی برات مهم باشه.
برای هر چی بیشتر وقت بذاری، عبدش میشی... هیچ چیز بیشتر از خدا تو این عالم نباید وقتت رو بگیره. بذارید خدا تو زندگیتون اصل بشه... بذارید خدا بیشترین وقت رو تو زندگیتون بگیره.
اشاره
+ نوشته شده در جمعه ۱۰ آذر ۱۳۹۱ ساعت توسط هم سفر
|
وقتي حيات خلوت دلها، پرشده است از ازدحام "روزمرگي"، جا براي خدا هم تنگ ميشود! بايد جايي ميساختيم، شبيه خانۀ شيشهاي ماهيها، که گاهي دل تنگمان را مثل ماهي قرمز لغزاني از تنگ سينه بيرون آوريم و هجرت کنيم به آبي زلالش!