باور کنیم مولامون حیه. اینقدر نگاه آدم به عالم عوض میشه. مولامون حقه. حق یعنی اون چیزی که باید محقق بشه.
همون چیزایی که من هی براش می‌دوم و محققش می‌کنم..ناهار امروز من محقق شد. چون ناهار خوردم. رفتی سر کار و اومدی کارت محقق شد. چون ظهور پیدا کرد. درست یا غلط محقق شد. شب و روز که داره محقق میشه. من الان این حرف رو زدم محقق شد. تو اون نگاه رو کردی محقق شد. اما اون حق حقیقی... من و تو باید محققش کنیم. تو دل.. تو روح.. تو شب وروزمون.. تو زندگی..

وقتی چشمت رو می‌بندی باید او رو ببینی. قرآن کوری حقیقی رو بسته شدن چشم نمی‌گه. کوری دل می‌دونه. یعنی چشم دل نبینه. باورت بشه مولای تو حیه. حقه. پس نذار از این دلت دور بشه.
یه حق بیشتر نیست. یه چیز بیشتر نیست که بشه براش بجنگی و شب و روزت رو تلف کنی. یک زندگی، یک حیات بیشتر تو این عالم نیست.

حقیقت تویی نه زندگی من
حقیقت تویی نه این درگیری‌های زندگی من
حقیقت تویی نه این دوندگی‌های دنیای مادی من
حقیقت تویی تویی تو


آرزوی آرزو