سلام  

وقتي حيات خلوت دل‌ها، پرشده است از ازدحام "روزمرگي"، جا براي خدا هم تنگ مي‌شود! بايد جايي مي‌ساختيم، شبيه خانۀ شيشه‌اي ماهي‌ها، که گاهي دل تنگمان را مثل ماهي قرمز لغزاني از تنگ سينه بيرون آوريم و هجرت کنيم به آبي زلالش!
پس آغاز کرديم به نام او، به سلام، که نام اوست حامل هر پيام، به اميد آنکه جريان دوباره‌اي شويم در رگ‌هاي "إني سلم لمن سالمکم"