سلام  

 شنبه ۲۱ آبان ولادت با سعادت امام هادی علیه السلام

اللهم صل علی علی بن محمد وصی الاوصیا و امام الاتقیا و خلف ائمه الدین و الحجه علی الخلائق اجمعین 

سلام الله فی الدارین بر قدر و جلال او               دل از آل محمد می‌بــرد ماه جمال او

جلال غیب پیـــدا در جمال بی‌مثال او               دعای جامعــه درّی ز دریای کمال او

حضرت‌ امام‌ هادی(ع‌) ‌ قامتى‌ نه‌ بلند و نه‌ كوتاه‌ داشتند. گونه‌هاي ایشان ‌اندكى‌ برآمده‌ و سرخ‌ و سفيد بود. چشمانشان‌ فراخ‌ و ابروانشان‌ گشاده‌ بود. امام‌ هادى‌(ع‌) بذل‌ و بخشش‌ بسيار مى‌كردند. امام‌ آن‌ چنان‌ شكوه‌ و هيبتى‌ داشتند‌ كه‌ وقتى‌ بر متوكل‌ خليفه‌ جبار عباسى‌ وارد مى‌شدند او و درباريانش‌ بى‌درنگ‌ به‌ پاس‌ خاطر وى‌ و احترام حضرت برمى‌خاستند.

 هر غمگينى‌ كه‌ بر وى‌ نظر مى‌كرد شاد مى‌شد. همه‌ ایشان را دوست‌ داشتند. هميشه‌ بر لبانشان‌ تبسم‌ بود، با اين‌ حال‌ هيبت حضرت‌ در دلهاى‌ مردم‌ بسيار بود .

طبرسي در اعلام الوري به سند خود از امام محمد بن اشتر علوي نقل كرده است كه گفت: به همراه پدرم بر درسراي متوكل بوديم، من در آن هنگام كودكي بودم و درميان گروهي از مردم از طالبين و عباسيان و جعفرين ايستاده بودم كه ناگهان ابوالحسن وارد شد. مردم همگي از مركبهاي خويش پايين آمدند تا آن حضرت به درون رفت.

يكي از حاضران از ديگري پرسيد! به خاطر چه كسي بيرون آمديم؟ به خاطر اين بچه، حال آنكه او از نظر سال از ما بزرگتر و شريفتر نبود. به خدا سوگند ديگر به احترام او از مركوب خويش پايين نخواهم آمد. پس ابوهاشم جعفري گفت: به خدا قسم كودكان چون او را مي بينند به احترام او پياده مي‌شوند. هنوز ديري نگذشته بود كه آن حضرت به طرف مردم آمد. حاضران چون او را ديدند باز به احترام وي پياده شدند ابوهاشم خطاب به حاضران گفت: مگر نمي‌گفتيد ديگربه احترام او پياده نمي‌شويد؟ پاسخ دادند: به خدا قسم احترام خود را از دست داديم و از مركبهاي خود پياده شديم.

الشاکر اسعد بالشکر منه بالنعمه التی اوجبت الشکر لان النعم متاع و الشکر نعم و عقبی.

شخص شکرگزار به سبب شکر سعادتمندتر است تا به سبب نعمتی که باعث شکر شده است. زیرا نعمت کالای دنیاست و شکرگزاری نعمت دنیا و آخرت است. 

مناسبت‌ها