سلطان امام حسن عسگری (ع)
مولای من!
همیشه احساس می کنم شما به فرزندتون غیرت بی نهایت دارید، و از ما كه در اين عصر هستيم، انتظاري متفاوت. خودم رو می بینم زیر نگاه سنگین شما مولا... سرم داغ می کنه، دستامو سمت آسمون می گیرم، سینه ام رو سپر می کنم با صلابت فریاد می کشم:
مرا مهر سیه چشمان ز سر بیرون نخواهد شد
گر بشـکافند ســراپای من
جز تو نیابند در اعضای من

نام: حسن(ع)
تاریخ و محل تولد: ۸ ربیع الثانی سال ۲۳۲ (مصادف با ۱۴ آذر ۲۲۵ ه.ش)، مدینه
لقب: عسگری مدت امامت: ۶ سال
کنیه: ابو محمد مدت عمر شریفشون: ۲۸ سال
نام پدر: امام علی النقی(ع) تاریخ شهادت: ۸ ربیع الاول سال ۲۶۰
نام مادر: سلیل مرقد شریفشون: سامرا
و کلامکم نور
"کسی که پارسایی خوی او، بخشندگی طبیعت او، و بردباری خصلت او باشد، دوستانش بسیار شود.
مسند الام العسکری(ع)
هیچ بلائی نیست مگر این که در پیرامونش از طرف خدا نعمتی است.
تحف العقول
دوران زندگی
دوران زندگی کوتاه امام حسن عسگری بر سه دوره مشخص تقسیم میگردد:
1- پنج سال در حجاز در شهر زادگاه خود در حضور و مراقبت پدر بزرگوارش.
2- شانزده سال در عراق قبل از دوران امامت وپیشوائی .
3- هفت سال دوران کوتاه وپربار امامت وزعامت در عراق.
در عصر امام عليه السلام معتمد عباسى بر سرير خلافت قرار داشت.
ایشان یک بار در سال 256 در زمان مهتدی و بار دیگر در زمان معتز (به احتمالی در سال 2۵۸ و 259)مدتی در حبس بسر بردند.
دوازده ماه تابان: امام حسن عسگری (ع)
وقتي حيات خلوت دلها، پرشده است از ازدحام "روزمرگي"، جا براي خدا هم تنگ ميشود! بايد جايي ميساختيم، شبيه خانۀ شيشهاي ماهيها، که گاهي دل تنگمان را مثل ماهي قرمز لغزاني از تنگ سينه بيرون آوريم و هجرت کنيم به آبي زلالش!